آیات کتاب مقدس دربارهٔ Parables

باز غلامان دیگر روانه نموده، فرمود، دعوتشدگان را بگویید که، اینک، خوان خود راحاضر ساخته‌ام و گاوان و پرواریهای من کشته شده و همه‌چیز آماده است، به عروسی بیایید.

ولی ایشان بی‌اعتنایی نموده، راه خود را گرفتند، یکی به مزرعه خود و دیگری به تجارت خویش رفت.

و دیگران غلامان او را گرفته، دشنام داده، کشتند.

پادشاه چون شنید، غضب نموده، لشکریان خود را فرستاده، آن قاتلان را به قتل رسانید و شهر ایشان را بسوخت.

آنگاه غلامان خود را فرمود، عروسی حاضر است؛ لیکن دعوت شدگان لیاقت نداشتند.

الآن به شوارع عامّه بروید و هر که را بیابید به عروسی بطلبید.

پس آن غلامان به سر راه‌ها رفته، نیک و بد هر که را یافتند جمع کردند، چنانکه خانهٔ عروسی از مجلسیان مملّو گشت.

آنگاه پادشاه بجهت دیدن اهل مجلس داخل شده، شخصی را در آنجا دید که جامه عروسی در بر ندارد.

بدو گفت، ای عزیز چطور در اینجا آمدی و حال آنکه جامه عروسی در بر نداری؟ او خاموش شد.

آنگاه پادشاه خادمان خود را فرمود، این شخص را دست و پا بسته بردارید و در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان باشد.

زیرا طلبیدگان بسیارند و برگزیدگان کم.

پس از درخت انجیر مثلش را فرا گیرید که چون شاخهاش نازک شده، برگها می‌آورد،می‌فهمید که تابستان نزدیک است.

همچنین شما نیز چون این همه را بینید، بفهمید که نزدیک بلکه بر در است.

هرآینه به شما می‌گویم تا این همه واقع نشود، این طایفه نخواهد گذشت.

لیکن این را بدانید که اگر صاحب خانه می‌دانست در چه پاس از شب دزد می‌آید، بیدار می‌ماند و نمی‌گذاشت که به خانهاش نقب زند.

پس آن غلام امین و دانا کیست که آقایش او را بر اهل خانهٔ خود بگمارد تا ایشان را در وقتمعیّن خوراک دهد؟

خوشابحال آن غلامی که چون آقایش آید، او را در چنین کار مشغول یابد.

هرآینه به شما می‌گویم که او را بر تمام مایملک خود خواهد گماشت.

لیکن هرگاه آن غلام شریر با خود گوید که آقای من در آمدن تأخیر می‌نماید،

و شروع کند به زدن همقطاران خود و خوردن و نوشیدن با می‌گساران،

هرآینه آقای آن غلام آید، در روزی که منتظر نباشد و در ساعتی که نداند،

و او را دو پاره کرده، نصیبش را با ریاکاران قرار دهد در مکانی که گریه و فشار دندان خواهد بود.

در آن زمان ملکوت آسمان مثل ده باکره خواهد بود که مشعلهای خود را برداشته، به استقبال داماد بیرون رفتند.

و از ایشان پنج دانا و پنج نادان بودند.

امّا نادانان مشعلهای خود را برداشته، هیچ روغن با خود نبردند.