TRV
circa 1010–970 BC
The Reign of David
David unites the tribes, conquers Jerusalem, and establishes Israel's golden age—even through deep personal failure.
آیات این دوره
- دوم ساموئل ۲۲:۴۶حدود ۱۰۱۸ پ.م.
غریبان پژمرده خواهند گردید و از مكانهای مخفی خود با ترس بیرون خواهند آمد.
- دوم ساموئل ۲۲:۴۷حدود ۱۰۱۸ پ.م.
خداوند زنده است و صخرۀ من متبارك و خدای صخرۀ نجات من متعال باد.
- دوم ساموئل ۲۲:۴۸حدود ۱۰۱۸ پ.م.
ای خدایی كه برای من انتقام میكشی و قومها را زیر من پست میسازی،
- دوم ساموئل ۲۲:۴۹حدود ۱۰۱۸ پ.م.
و مرا از دست دشمنانم بیرون میآوری و بر مقاومتكنندگانم مرا بلند میگردانی. تو مرا از مرد ظالم خلاصی خواهی داد.
- دوم ساموئل ۲۲:۵۰حدود ۱۰۱۸ پ.م.
بنابراین ای خداوند ، تو را در میان امتها حمد خواهم گفت، و به نام تو ترنّم خواهم نمود.
- دوم ساموئل ۲۲:۵۱حدود ۱۰۱۸ پ.م.
نجات عظیمی برای پادشاه خود مینماید. و برای مسیح خویش رحمت را پدید میآورد. به جهت داود و ذریت وی تا ابدالا´باد.»
- دوم ساموئل ۲۳:۱حدود ۱۰۱۵ پ.م.
و این است سخنان آخر داود: «وحیداود بن یسّا. و وحی مردی كه بر مقام بلند ممتاز گردید، مسیحِ خدای یعقوب، و مغنّی شیرینِ اسرائیل.
- دوم ساموئل ۲۳:۲حدود ۱۰۱۵ پ.م.
روح خداوند به وسیلۀ من متكلّم شد و كلام او بر زبانم جاری گردید.
- دوم ساموئل ۲۳:۳حدود ۱۰۱۵ پ.م.
خدای اسرائیل متكلم شد و صخرۀ اسرائیل مرا گفت: آنكه بر مردمان حكمرانی كند، عادل باشد و با خدا ترسی سلطنت نماید.
- دوم ساموئل ۲۳:۴حدود ۱۰۱۵ پ.م.
و او خواهد بود مثل روشنایی صبح، وقتی كه آفتاب طلوع نماید، یعنی صبح بیابر، هنگامی كه علف سبز از زمین میروید، به سبب درخشندگی بعد از باران.
- دوم ساموئل ۲۳:۵حدود ۱۰۱۵ پ.م.
یقیناً خانۀ من با خدا چنین نیست. لیكن عهد جاودانی با من بسته است، كه در همه چیز آراسته و مستحكم است. و تمامی نجات و تمامیمسرّت من این است، هرچند آن را نمو نمیدهد.
- دوم ساموئل ۲۳:۶حدود ۱۰۱۵ پ.م.
لیكن جمیع مردان بلیعّال مثل خارهایند كه دور انداخته میشوند. چونكه آنها را به دست نتوان گرفت.
- دوم ساموئل ۲۳:۷حدود ۱۰۱۵ پ.م.
و كسی كه ایشان را لمس نماید، میباید با آهن و نی نیزه مُسلّح شود. و ایشان در مسكن خود با آتش سوخته خواهند شد.»
- دوم ساموئل ۲۳:۸حدود ۱۰۵۵ پ.م.
و نامهای شجاعانی كه داود داشت این است: یوشَیب بَشَّبَتِ تَحَكْمُونی كه سردار شالیشیم بود كه همان عَدِینُو عِصْنِی باشد كه بر هشتصد نفر تاخت آورد و ایشان را در یك وقت كشت.
- دوم ساموئل ۲۳:۹حدود ۱۰۵۵ پ.م.
و بعد از او اَلِعازار بن دُودُو ابن اَخُوخِی، یكی از آن سه مرد شجاع كه با داود بودند، هنگامی كه فلسطینیان را كه در آنجا برای جنگ جمع شده، و مردان اسرائیل رفته بودند، به مقاتله طلبیدند.
- دوم ساموئل ۲۳:۱۰حدود ۱۰۵۵ پ.م.
و اما او برخاسته، با فلسطینیان جنگ كرد تا دستش خسته شد و دستش به شمشیر چسبید و خداوند در آن روز، ظفر عظیمی داد، و قوم در عقب او فقط برای غارت كردن برگشتند.
- دوم ساموئل ۲۳:۱۱حدود ۱۰۵۵ پ.م.
و بعد از او شَمَّه بن آجی هَرارِی بود و فلسطینیان، لشكری فراهم آوردند، در جایی كه قطعه زمینی پر از عدس بود، و قوم از حضور فلسطینیان فرار میكردند.
- دوم ساموئل ۲۳:۱۲حدود ۱۰۵۵ پ.م.
آنگاه او در میان آن قطعۀ زمین ایستاد و آن را نگاه داشته، فلسطینیان را شكست داد و خداوند ظفر عظیمی داد.
- دوم ساموئل ۲۳:۱۳حدود ۱۰۵۵ پ.م.
و سه نفر از آن سی سردار فرود شده، نزد داود در وقت حصاد به مغارۀ عَدُلاّم آمدند، و لشكر فلسطینیان در وادی رفائیم اردو زده بودند.
- دوم ساموئل ۲۳:۱۴حدود ۱۰۵۵ پ.م.
و داود در آن وقت در ملاذ خویش بود وقراول فلسطینیان در بیتلحم.
- دوم ساموئل ۲۳:۱۵حدود ۱۰۵۵ پ.م.
و داود خواهش نموده، گفت: «كاش كسی مرا از چاهی كه نزد دروازۀ بیتلحم است آب بنوشاند.»
- دوم ساموئل ۲۳:۱۶حدود ۱۰۵۵ پ.م.
پس آن سه مرد شجاع، لشكر فلسطینیان را از میان شكافته، آب را از چاهی كه نزد دروازۀ بیتلحم است كشیده، برداشتند و آن را نزد داود آوردند، اما نخواست كه آن را بنوشد و آن را به جهت خداوند ریخت.
- دوم ساموئل ۲۳:۱۷حدود ۱۰۵۵ پ.م.
و گفت: «ای خداوند حاشا از من كه این كار را بكنم. مگر این خون آن كسان نیست كه به خطر جان خود رفتند؟» از این جهت نخواست كه بنوشد. كاری كه این سه مرد كردند، این است.
- دوم ساموئل ۲۳:۱۸حدود ۱۰۵۵ پ.م.
و ابیشای، برادر یوآب بن صَرُویه، سردار سه نفر بود و نیزۀ خود را بر سیصد نفر حركت داده، ایشان را كشت و در میان آن سه نفر اسم یافت.
- دوم ساموئل ۲۳:۱۹حدود ۱۰۵۵ پ.م.
آیا از آن سه نفر مكرّمتر نبود؟ پس سردار ایشان شد لیكن به سه نفر اول نرسید.