TRV
- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
circa 605–538 BC
The Babylonian Exile
Jerusalem falls and the temple burns; Ezekiel and Daniel minister among the exiles as Lamentations mourns the city's ruin.
آیات این دوره
- حزقیال ۴۶:۶حدود ۵۷۴ پ.م.
و در غرّه ماه یك گاو جوان بیعیب و شش بره و یك قوچ كه بیعیب باشد.
- حزقیال ۴۶:۷حدود ۵۷۴ پ.م.
و هدیه آردیاش یك ایفا برای هر گاو و یك ایفا برای هر قوچ و هر چه از دستش برآید برای برهها و یك هین روغن برای هر ایفا بگذراند.
- حزقیال ۴۶:۸حدود ۵۷۴ پ.م.
و هنگامی كه رئیس داخل شود از راه رواق دروازه درآید و از همان راه بیرون رود.
- حزقیال ۴۶:۹حدود ۵۷۴ پ.م.
و هنگامی كه اهل زمین در مواسم به حضور خداوند داخل شوند، آنگاه هر كه از راه دروازه شمالی به جهت عبادت داخل شود، از راه دروازه جنوبی بیرون رود. و هركه از راه دروازه جنوبی داخل شود، از راه دروازه شمالی بیرون رود و از آن دروازه كه از آن داخل شده باشد، برنگردد بلكه پیش روی خود بیرون رود.
- حزقیال ۴۶:۱۰حدود ۵۷۴ پ.م.
و چون ایشان داخل شوند رئیس در میان ایشان داخل شود وچون بیرون روند با هم بیرون روند.
- حزقیال ۴۶:۱۱حدود ۵۷۴ پ.م.
و هدیه آردیاش در عیدها و مواسم یك ایفا برای هر گاو و یك ایفا برای هر قوچ و هر چه از دستش برآید برای برهها و یك هین روغن برای هر ایفا خواهد بود.
- حزقیال ۴۶:۱۲حدود ۵۷۴ پ.م.
و چون رئیس هدیه تبرّعی را خواه قربانی سوختنی یا ذبایح سلامتی به جهت هدیه تبرّعی برای خداوند بگذراند، آنگاه دروازهای را كه به سمت مشرق متوجّه است بگشایند و او قربانی سوختنی و ذبایح سلامتی خود را بگذراند به طوری كه آنها را در روز سَبَّت میگذراند. پس بیرون رود و چون بیرون رفت دروازه را ببندند.
- حزقیال ۴۶:۱۳حدود ۵۷۴ پ.م.
و یك بره یك ساله بیعیب هر روز به جهت قربانی سوختنی برای خداوند خواهی گذرانید، هر صبح آن را بگذران.
- حزقیال ۴۶:۱۴حدود ۵۷۴ پ.م.
و هر بامداد هدیه آردی آن را خواهی گذرانید، یعنی یك سُدْسِ ایفا و یك ثلث هین روغن كه بر آرْد نرم پاشیده شود كه هدیه آردی دایمی برای خداوند به فریضه ابدی خواهد بود.
- حزقیال ۴۶:۱۵حدود ۵۷۴ پ.م.
پس بره و هدیه آردیاش و روغنش را هر صبح به جهت قربانی سوختنی دایمی خواهند گذرانید.»
- حزقیال ۴۶:۱۶حدود ۵۷۴ پ.م.
خداوند یهوه چنین میگوید: «چون رئیس بخششی به یكی از پسران خود بدهد، حقّ ارثیت آن از آنِ پسرانش خواهد بود و مِلْكِ ایشان به رسم ارثیت خواهد بود.
- حزقیال ۴۶:۱۷حدود ۵۷۴ پ.م.
لیكن اگر بخششی از ملك موروث خویش به یكی از بندگان خود بدهد، تا سال انفكاك از آن او خواهد بود، پس به رئیس راجع خواهد شد و میراث او فقط از آن پسرانش خواهد بود.
- حزقیال ۴۶:۱۸حدود ۵۷۴ پ.م.
و رئیس از میراث قوم نگیرد و مِلك ایشان را غصب ننماید بلكه پسران خود را از ملك خویش میراث دهد تا قوم من هركس از ملك خویش پراكنده نشوند.
- حزقیال ۴۶:۱۹حدود ۵۷۴ پ.م.
پس مرا از مدخلی كه به پهلوی دروازه بود به حجرههای مقدّس كاهنان كه به سمت شمال متوجّه بود درآورد. و اینك در آنجا بهر دو طرف به سمت مغرب مكانی بود.»
- حزقیال ۴۶:۲۰حدود ۵۷۴ پ.م.
و مرا گفت: «این است مكانی كه كاهنان، قربانی جرم و قربانی گناه را طبخ مینمایند و هدیه آردی را میپزند تا آنها را به صحن بیرونی به جهت تقدیس نمودن قوم بیرون نیاورند.»
- حزقیال ۴۶:۲۱حدود ۵۷۴ پ.م.
پس مرا به صحن بیرونی آورد و مرا به چهار زاویه صحن گردانید و اینك در هر زاویه صحن صحنی بود.
- حزقیال ۴۶:۲۲حدود ۵۷۴ پ.م.
یعنی در چهار گوشه صحن صحنهای محوّطهای بود كه طول هر یك چهل و عرضش سی (ذراع) بود. این چهار را كه در زاویهها بود یك مقدار بود.
- حزقیال ۴۶:۲۳حدود ۵۷۴ پ.م.
و به گرداگرد آنها بطرف آن چهار طاقها بود و مطبخها زیر آن طاقها از هر طرفش ساخته شده بود.
- حزقیال ۴۶:۲۴حدود ۵۷۴ پ.م.
و مرا گفت: «اینها مطبخها میباشد كه خادمان خانه در آنها ذبایح قوم را طبخ مینمایند.»
- حزقیال ۴۷:۱حدود ۵۷۴ پ.م.
و مرا نزد دروازه خانه آورد و اینك آبها از زیر آستانه خانه بسوی مشرق جاری بود، زیرا كه روی خانه به سمت مشرق بود وآن آبها اززیر جانب راست خانه از طرف جنوب مذبح جاری بود.
- حزقیال ۴۷:۲حدود ۵۷۴ پ.م.
پس مرا از راه دروازه شمالی بیرون برده، از راه خارج به دروازه بیرونی به راهی كه به سمت مشرق متوجّه است گردانید و اینك آبها از جانب راست جاری بود.
- حزقیال ۴۷:۳حدود ۵۷۴ پ.م.
و چون آن مرد بسوی مشرق بیرون رفت، ریسمانكاری در دستداشت و هزار ذراع پیموده، مرا از آب عبور داد و آبها به قوزك میرسید.
- حزقیال ۴۷:۴حدود ۵۷۴ پ.م.
پس هزار ذراع پیمود و مرا از آبها عبور داد و آب به زانو میرسید و باز هزار ذراع پیموده، مرا عبور داد و آب به كمر میرسید.
- حزقیال ۴۷:۵حدود ۵۷۴ پ.م.
پس هزار ذراع پیمود و نهری بود كه از آن نتوان عبور كرد زیرا كه آب زیاده شده بود، آبی كه در آن میشود شنا كرد، نهری كه از آن عبور نتوان كرد.
- حزقیال ۴۷:۶حدود ۵۷۴ پ.م.
و مرا گفت: «ای پسر انسان آیا این را دیدی؟» پس مرا از آنجا برده، به كنار نهر برگردانید.