Wersety biblijne o Water

I stało się, gdy jeden z nich obalał drzewo, że mu siekiera wpadła w wodę; i zawołał, mówiąc: Ach, ach, panie mój! i tać była pożyczona.

Rzekł tedy mąż Boży: Gdzież upadła? i ukazał mu miejsce. A on uciąwszy drewno, wrzucił tam, i sprawił, że wypłynęła ona siekiera.

Ale inne sprawy Ezechyjaszowe, i wszystka moc jego, i jako uczynił sadzawkę, i rury, którymi przywiódł wodę do miasta to zapisano w kronikach o królach Judzkich.

Tedy wszedł w radę z książętami swymi i z rycerstwem swem, aby zatkali źródła wód, które były za miastem; i pomogli mu.

Potem jechałem ku bramie żródła, i ku sadzawce królewskiej, gdzie nie było miejsca bydlęciu, na któremem jechał, aby przejść mogło.

Azaż urośnie sitowie bez wilgotności? Izali urośnie rogoża bez wody?

Wszakże gdy uczuje wilgotność, puści się, i rozpuści gałęzie, jako szczep młody.

Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

Wodyś spracowanemu nie podał, a głodnemu odmówiłeś chleba.

Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.

Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

Z czyjegoż żywota wychodzi mróz? a szron niebieski któż płodzi?

Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

Na paszach zielonych postawił mię; a do wód cichych prowadzi mię.

O Boże! pokruszże zęby ich w ustach ich; połam, Panie! lwiąt trzonowe zęby.

Wsadziłeś człowieka na głowę naszę; weszliśmy byli w ogień i w wodę, wszakżeś nas wywiódł na ochłodę.

Przedniejszemu śpiewakowi na Sosannim psalm Dawidowy.

Wywiódł strumienie ze skały, a uczynił, że wody ciekły jako rzeki.

Powstał przeciwko mnie srogi gniew twój, a strachy twoje wytraciły mię.

Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.

A tak niech będzie obleczony w przeklęstwo, jako w szatę swoję; a niech wnijdzie jako woda we wnętrzności jego, a jako olej w kości jego.

Tedyćby nas były wody zabrały a strumień porwałby był duszę naszę;

Tedyćby były porwały duszę naszę one wody gwałtowne.

On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje.