Wersety biblijne o Rulers

Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.

Dla trzech rzeczy porusza się ziemia, owszem dla czterech, których znieść nie może:

Dla sługi, kiedy panuje, i dla głupiego, kiedy się nasyci chleba;

Nie królom, o Lemuelu! nie królom należy pić wino, a nie panom bawić się napojem mocnym;

By snać pijąc nie zapomniał na ustawy, a nie odmienił spraw wszystkich ludzi uciśnionych.

Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.

Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.

Nadtom jeszcze widział pod słońcem na miejscu sądu niepobożność, a na miejscu sprawiedliwości niesprawiedliwość.

I rzekłem w sercu swem: Sprawiedliwego i niezbożnego Bóg sądzić będzie; bo czas każdemu przedsięwzięciu i każdej sprawy tam będzie.

Potemem się obrócił i ujrzałem wszystkie uciski, które się dzieją pod słońcem, a oto widziałem łzy uciśnionych, którzy nie mają pocieszyciela, ani mocy, aby uszli rąk tych, którzy ich ciemiężą; a nie mają, mówię, pocieszyciela.

Lepszy jest chłopiec ubogi a mądry, niżeli król stary a głupi, który już nie umie przyjmować napominania.

Bo ów z więzienia wychodzi, aby królował, a ten i w królestwie swojem zubożeć może.

Zabawa koło ziemi ma pierwsze miejsce u wszystkich; i król roli służy.

Bo gdzie słowo królewskie, tam i moc jego: a któż mu rzecze: Co czynisz?

Tom wszystko widział, gdym przyłożył serce swoje do tego wszystkiego, co się pod słońcem dzieje; widziałem ten czas, którego panuje człowiek nad człowiekiem na jego złe.

Jest złe, którem widział pod słońcem, to jest, błąd, który pochodzi od zwierzchności:

Że głupi wywyższani bywają w godności wielkiej, a bogaci w mądrość nisko siadają;

Widziałem sługi na koniach, a książąt chodzących piechotą jako sługi.

Biada tobie, ziemio! której król jest dziecięciem, i której książęta rano biesiadują.

Błogosławionaś ty, ziemio! której król jest synem zacnych, a której książęta czasu słusznego jadają dla posilenia, a nie dla opilstwa.

Książęta twoi są uporni, i towarzysze złodziei; każdy z nich miłuje dary, a jadą za nagrodą; sierocie nie czynią sprawiedliwości, a sprawa wdowy nie przychodzi przed nich.

Książęta ludu mego są dziećmi, a niewiasty panują nad nimi. O ludu mój! ci, którzy cię wodzą, zwodzą cię, a drogę ścieżek twoich ukrywają.

Pan przyjdzie na sąd przeciwko starszym ludu swego, i przeciwko książętom ich, a rzecze: Wyście spustoszyli winnicę moję, zdzierstwo z ubogiego w domach waszych.

Przeczże trzecie lud mój, a oblicza ubogich bijecie? mówi Pan, Pan zastępów.

Winnica zaiste Pana zastępów jest dom Izraelski, a mąż Judzki szczepieniem jego rozkosznem. Oczekiwał sądu, a oto uciśnienie; oczekiwał sprawiedliwości, a oto krzyk.