Wersety biblijne o Obedience

Lepszy mi jest zakon ust twoich, niżeli tysiące złota i srebra.

Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.

Bez mała mię już wniwecz nie obrócili na ziemi; a wszakżem ja nie opuścił przykazań twoich.

O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.

Nad starców jestem roztropniejszy; bo przykazań twoich przestrzegam.

Od wszelkiej złej drogi zawściągam nogi swoje, abym strzegł słowa twego.

Od sądów twoich nie odstępuję, przeto, że ich ty mnie uczysz.

Z przykazań twoich nabyłem rozumu: przetoż mam w nienawiści wszelką ścieszkę obłędliwą.

Słowo twe jest pochodnią nogą moim, a światłością ścieszce mojej.

Przysięgłem i uczynię temu dosyć, że będę strzegł sądów sprawiedliwości twojej.

Dusza moja jest w ustawicznem niebezpieczeństwie; wszakże na zakon twój nie zapominam.

Nakłoniłem serca mego ku wykonywaniu ustaw twoich ustawicznie, i aż do końca (żywota).

Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.

Panie! oczekuję zbawienia twego; a przykazania twoje wykonywam.

Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.

Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.

Naucz mię czynić wolę twoję, albowiemeś ty Bóg mój; duch twój dobry niech mię prowadzi po ziemi prawej.

Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.

Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej; ale kto gardzi drogami swemi, zginie.

Kto strzeże zakonu, jest synem roztropnym; ale kto karmi obżercę, czyni zelżywość ojcu swemu.

Będziecieli powolni, a posłuchacie mię, dóbr ziemi pożywać będziecie.

Ale tom im przykazał, mówiąc: Słuchajcie głosu mojego, i będę Bogiem waszym, a wy będziecie ludem moim; a chodźcie każdą drogą, którąm wam przykazał, aby wam dobrze było.

Ale mówicie: Czemuż? Izali nie poniesie syn nieprawości ojcowskiej? Gdy syn sąd i sprawiedliwość czyni, wszystkich ustaw moich strzeże i czyni je, pewnie żyć będzie.

Zasię, rzekęli niepobożnemu: Śmiercią umrzesz, a onby się odwrócił od grzechu swego, i czyniłby sąd i sprawiedliwość,

Wróciłby niezbożny zastaw, a co wydarł, oddałliby, i chodziłby w ustawach żywota, nie czyniąc nieprawości, pewnie żyć będzie, a nie umrze.