Skip to content

Wersety biblijne o Judgments

271 wersetów · 91 aspektów

Kluczowe wersety biblijne

Filtruj według księgi
  1. Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Pańskiej nie obrali sobie,

  2. Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:

  3. Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.

  4. Oto Ja przywiodę na was naród z daleka, o domie Izraelski! mówi Pan, naród mocny, naród starodawny, naród, którego języka umieć nie będziesz, ani zrozumiesz, co mówi.

  5. Którego sajdak jako grób otwarty, wszyscy są mężni.

  6. I zjedzą urodzaj twój, i chleb twój: pożrą synów twoich i córki twoje; poje trzody twoje i woły twoje; poje winną macicę twoję, i figi twoje, a miasta twoje obronne, w których ty ufasz, mieczem znędzi.

  7. A wszakże i w one dni, mówi Pan, końca z wami nie uczynię.

  8. Zatem rzekł Jeremijasz prorok do Hananijasza proroka: Słuchaj teraz Hananijaszu! Nie posłał cię Pan, a tyś kazał nadzieję mieć temu ludowi w kłamstwie.

  9. Przetoż tak mówi Pan: Oto Ja ciebie uprzątnę z tej ziemi, tego roku umrzesz; boś radził, aby odstąpił lud od Pana.

  10. I umarł Hananijasz prorok onegoż roku, miesiąca siódmego.

  11. Chociażem posyłał do was wszystkich sług moich, proroków, rano wstawając i posyłając a mówiąc: Nie czyńcie proszę tej obrzydliwości, której nienawidzę.

  12. Ale nie usłuchali ani nakłonili ucha swego, aby się odwrócili od złości swojej, a nie kadzili bogom cudzym.

  13. Przetoż wylany jest gniew mój, a zapalczywość moja zapaliła się w miastach Judzkich, i w ulicach Jeruzalemskich, i obróciły się w pustynie, i wzburzenie, jako się to dziś pokazuje.

  14. Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.

  15. Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

  16. Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.

  17. Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

  18. Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;

  19. W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

  20. Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

  21. A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.

  22. Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

  23. Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.

  24. Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  25. Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.