Skip to content

Wersety biblijne o Edomites

154 wersetów · 14 aspektów

Kluczowe wersety biblijne

Filtruj według księgi
  1. Ten też poraził Edomczyków dziesięć tysięcy w dolinie solnej, i wziął mocą Selę, a nazwał imię jej Jokteel, aż do tego czasu.

  2. Cić są królowie, którzy królowali w ziemi Edomskiej, przedtem niż królował król nad synami Izraelskimi: Bela, syn Beorowy, a imię miasta jego Dynhaba.

  3. A gdy umarł Bela, królował miasto niego Jobab, syn Zerachowy z Bosry.

  4. A gdy umarł Jobab, królował miasto niego Chusam z ziemi Temańskiej.

  5. A gdy umarł Chusam, królował miasto niego Hadad, syn Badadowy, który poraził Madyjańczyków na polu Moabskiem; a imię miasta jego Hawid.

  6. A gdy umarł Hadad, królował miasto niego Samla z Masreki.

  7. A gdy umarł Samla, królował miasto niego Saul z Rechobot nad rzeką

  8. A gdy umarł Saul, królował miasto niego Balanan, syn Achoborowy.

  9. A gdy umarł Balanan, królował miasto niego Hadar; a imię miasta jego Pehu, imię też żony jego Mehetabel, córka Matredy, córki Mezaabowej.

  10. A gdy umarł Hadar, byli książętami w Edon: książę Tamna, książę Halwa, książę Jetet,

  11. Książę Oolibama, książę Ela, książę Pinon,

  12. Książę Kienaz, książę Teman, książę Mabsar,

  13. Książę Magdyjel, książę Hyram. Toć byli książęta Edomscy.

  14. Za jego dni odstąpili Edomczycy, aby nie byli poddanymi Judzie, a postanowili nad sobą króla.

  15. Przetoż się ruszył Joram z hetmanami swymi, i ze wszystkiemi wozami swemi, a wstawszy w nocy, poraził Edomczyków, którzy go byli otoczyli i hetmanów wozów jego.

  16. Ale przecież odstąpili Edomczycy, aby nie byli pod mocą Judy, aż do dnia tego; odstąpiła też i Lebna tegoż czasu, aby nie była pod mocą jego, przeto, iż był Joram opuścił Pana, Boga ojców swoich.

  17. Lecz Amazyjasz zmocniwszy się, wywiódł lud swój, i ciągnął na dolinę Soli, i poraził synów Seir dziesięć tysięcy.

  18. Dziesięć także tysięcy żywo pojmali synowie Judzcy, i przywiedli ich na wierzch skały, i zrzucili ich z wierzchu skały, aż się wszyscy porozpukali.

  19. Brzemię Dumy. Woła na mię ktoś z Seiru: Hej, stróżu! co się stało w nocy? Stróżu! co się stało w nocy?

  20. Rzekł stróż: Przyszedł poranek, także i noc. Chcecieli szukać, szukajcie, nawróćcie się a przyjdźcie.

  21. Któż to jest, który idzie z Edom, w szatach ubroczonych we krwi z Bocra? Ten przyozdobiony szatą swoją, postępujący w wielkości mocy swojej? Jam jest, który mówię sprawiedliwość, dostateczny do wybawienia.

  22. Przeczże jest czerwone odzienie twoje? a szaty twoje jako tego, który tłoczy w prasie?

  23. Prasę tłoczyłem Ja sam, a nikt z ludu nie był zemnę; Ja, mówię, tłoczyłem nieprzyjaciół w gniewie swym, i podeptałem ich w popędliwości mojej, aż pryskała krew mocarzów ich na szaty moje; a tak wszystko odzienie moje spluskałem.

  24. Albowiem dzień pomsty był w sercu mojem, a rok odkupionych moich przyszedł.

  25. Oto dni idą, mówi Pan, w których nawiedzę każdego obrzezańca i nieobrzezańca: