circa 6 BC – AD 30
The Life of Jesus
The eternal Son of God enters history: born in Bethlehem, baptized in the Jordan, crucified at Golgotha, raised on the third day.
Wersety z tego okresu
- Łukasza 1:77ok. 5 p.n.e.
A iżbyś dał znajomość zbawienia ludowi jego przez odpuszczenie grzechów ich.
- Łukasza 1:78ok. 5 p.n.e.
Przez wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, w których nawiedził nas Wschód z wysokości.
- Łukasza 1:79ok. 5 p.n.e.
Aby się ukazał siedzącym w ciemności i w cieniu śmierci ku wyprostowaniu nóg naszych na drogę pokoju.
- Łukasza 1:80ok. 5 p.n.e.
A ono dzieciątko rosło, i umacniało się w duchu, i było na pustyniach aż do onego dnia, którego się okazało przed Izraelem.
I stało się w one dni, że wyszedł dekret od cesarza Augusta, aby popisano wszystek świat.
A ten popis pierwszy stał się, gdy Cyreneusz był starostą Syryjskim.
I szli wszyscy, aby popisani byli, każdy do miasta swego.
Wstąpił też i Józef z Galilei z miasta Nazaretu do ziemi Judzkiej, do miasta Dawidowego, które zowią Betlehem, (przeto iż on był z domu i z familii Dawidowej;)
Aby był popisany z Maryją, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienną.
- Łukasza 2:6ok. 4 n.e.
I stało się, gdy tam byli, wypełniły się dni, aby porodziła.
- Łukasza 2:7ok. 4 n.e.
I porodziła syna swego pierworodnego; a uwinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, przeto iż miejsca nie mieli w gospodzie.
- Łukasza 2:8ok. 4 n.e.
A byli pasterze w onej krainie w polu nocujący i straż nocną trzymający nad stadem swojem.
- Łukasza 2:9ok. 4 n.e.
A oto Anioł Pański stanął podle nich, a chwała Pańska zewsząd oświeciła je, i bali się bojaźnią wielką.
- Łukasza 2:10ok. 4 n.e.
I rzekł do nich Anioł: Nie bójcie się; bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi:
- Łukasza 2:11ok. 4 n.e.
Iż się wam dziś narodził zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowem.
- Łukasza 2:12ok. 4 n.e.
A to wam będzie za znak: znajdziecie niemowlątko uwinione w pieluszki, leżące w żłobie.
- Łukasza 2:13ok. 4 n.e.
A zaraz z onym Aniołem przybyło mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących:
- Łukasza 2:14ok. 4 n.e.
Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój, w ludziach dobre upodobanie.
- Łukasza 2:15ok. 4 n.e.
I stało się, gdy odeszli Aniołowie od nich do nieba, że oniż pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmyż aż do Betlehemu, a oglądajmy tę rzecz, która się stała, którą nam Pan oznajmił.
- Łukasza 2:16ok. 4 n.e.
A tak spiesząc się, przyszli i znaleźli Maryję i Józefa, i ono niemowlątko leżące w żłobie.
- Łukasza 2:17ok. 4 n.e.
I ujrzawszy rozsławili to, co im było powiedziano o tem dzieciątku.
- Łukasza 2:18ok. 4 n.e.
A wszyscy, którzy słyszeli, dziwowali się temu, co im pasterze powiadali.
- Łukasza 2:19ok. 4 n.e.
Lecz Maryja zachowywała wszystkie te słowa, uważając je w sercu swojem.
- Łukasza 2:20ok. 4 n.e.
I wrócili się pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga ze wszystkiego, co słyszeli i widzieli, tak jako im było powiedziano.
- Łukasza 2:21ok. 4 n.e.
A gdy się wypełniło ośm dni, aby obrzezano ono dzieciątko, tedy imię jego nazwane jest Jezus, którem było nazwane od Anioła, pierwej niż się w żywocie poczęło.