The Life of Jesus

Do Panny poślubionej mężowi, któremu imię było Józef, z domu Dawidowego, a imię Panny Maryja.

A wszedłszy Anioł do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską udarowana, Pan jest z tobą; błogosławionaś ty między niewiastami.

Ale ona ujrzawszy go, zatrwożyła się na słowa jego, i myślała, jakie by to było pozdrowienie.

I rzekł jej Anioł: Nie bój się, Maryjo! albowiem znalazłaś łaskę u Boga.

A oto poczniesz w żywocie i porodzisz syna, i nazwiesz imię jego Jezus.

Ten będzie wielki, a Synem Najwyższego będzie nazwany, i da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego;

I będzie królował nad domem Jakóbowym na wieki, a królestwu jego nie będzie końca.

Zatem Maryja rzekła do Anioła: Jakoż to będzie, gdyż ja męża nie znam?

A odpowiadając Anioł, rzekł jej: Duch Święty zstąpi na cię, a moc Najwyższego zacieni cię; przetoż i to, co się z ciebie święte narodzi, nazwane będzie Synem Bożym.

A oto Elżbieta, pokrewna twoja, i ona poczęła syna w starości swojej, a ten miesiąc jest szósty onej, którą nazywano niepłodną.

Bo nie będzie niemożne u Boga żadne słowo.

I rzekła Maryja: Oto służebnica Pańska; niechże mi się stanie według słowa twego. I odszedł od niej Anioł.

Tedy wstawszy Maryja w onych dniach, poszła w górną krainę z kwapieniem do miasta Judzkiego.

A wszedłszy w dom Zacharyjaszowy, pozdrowiła Elżbietę.

I stało się, skoro usłyszała Elżbieta pozdrowienie Maryi, skoczyło niemowlątko w żywocie jej, i napełniona jest Elżbieta Duchem Świętym.

I zawołała głosem wielkim, i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twego!

A skądże mi to, iż przyszła matka Pana mego do mnie?

Albowiem jako doszedł głos pozdrowienia twego do uszów moich, podskoczyło od radości niemowlątko w żywocie moim.

A błogosławiona, która uwierzyła: Gdyż się wykonają te rzeczy, które jej są opowiedziane od Pana.

Tedy rzekła Maryja: Wielbi dusza moja Pana;

I rozradował się duch mój w Bogu, zbawicielu moim,

Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.

Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego;

I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.

Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich.