Skip to content

Wersety biblijne o Prophecies Respecting Christ

253 wersetów · 66 aspektów

Kluczowe wersety biblijne

Filtruj według księgi
  1. Nieprzyjaźń też położę między tobą i niewiastą, i między nasieniem twoim, i między nasieniem jej; to potrze tobie głowę, a ty mu potrzesz piętę.

  2. I utwierdzę przymierze moje między mną, i między tobą, i między nasieniem twojem po tobie, w narodziech ich umową wieczną; żebym ci był Bogiem i nasieniu twemu po tobie.

  3. Tedy rzekł Bóg do Abrahama: Niech to przykro nie będzie w oczach twoich z strony dziecięcia, i z strony służebnicy twojej; coćkolwiek rzecze Sara, usłuchaj głosu jej; boć w Izaaku nazwane będzie nasienie.

  4. I błogosławione będą w nasieniu twojem wszystkie narody ziemi, dla tego, żeś usłuchał głosu mego.

  5. Nie będzie odjęte sceptrum od Judy, ani Zakonodawca od nóg jego, aż przyjdzie Szylo, i jemu będzie oddane posłuszeństwo narodów.

  6. W domu jednym będzie jedzony; nie wyniesiesz nic z domu z mięsa jego, a kości nie złamiecie w nim.

  7. Proroka z pośrodku ciebie, z braci twej, jakom ja jest, wzbudzi tobie Pan, Bóg twój; onego słuchać będziecie;

  8. Według tego wszystkiego, jakoś żądał od Pana, Boga twego, na górze Horeb, w dzień zgromadzenia, mówiąc: Niech więcej nie słucham głosu Pana, Boga mego, i na ogień ten wielki niech nie patrzę więcej, bym nie umarł.

  9. Przetoż rzekł Pan do mnie: Dobrze mówili, co mówili.

  10. Proroka im wzbudzę z pośrodku braci ich, jakoś ty jest, i włożę słowa moje w usta jego, i opowiadać im będzie wszystko, cokolwiek mu rozkażę.

  11. Przeczże się poganie buntują, a narody przemyślają próżne rzeczy?

  12. Schodzą się królowie ziemscy, a książęta radzą społem przeciwko Panu, i przeciw pomazańcowi jego, mówiąc:

  13. Mówiąc: Jamci postanowił króla mojego nad Syonem, górą świętą moją.

  14. Opowiem ten dekret: Pan rzekł do mnie: Syn mój jesteś ty, Jam ciebie dziś spłodził.

  15. Bo nie zostawisz duszy mojej w grobie, ani dopuścisz świętemu twemu oglądać skażenia.

  16. Przedniejszemu śpiewakowi na czas poranny psalm Dawidowy.

  17. Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.

  18. Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.

  19. Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:

  20. Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

  21. Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  22. Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.

  23. Zliczyłbym wszystkie kości moje; lecz oni na mię patrząc, przypatrują mi się.

  24. Wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wszystkiego wyrywa go Pan.

  25. Mówiąc: Pomsta się nań za niezbożność wylała, a iż się położył, więcej nie wstanie.