Przejdź do treści

circa 800–400 BC

The Hebrew Prophets

God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.

3,706 wersetów · 14 ksiąg objętych

Wersety z tego okresu

Filtruj według księgi
  1. Izajasz 48:16ok. 712 p.n.e.

    Przybliżcie się do mnie, a słuchajcie tego! Nie mówiłem od początku w skrytości; ale od onegoż czasu, którego się to działo, tamem był. A teraz panujący Pan posłał mię, i duch jego.

  2. Izajasz 48:17ok. 712 p.n.e.

    Tak mówi Pan, odkupiciel twój, Święty Izraelski: Jam Pan, Bóg twój, który cię uczę, abyś postępował; a prowadzę cię drogą, po której chodzić masz.

  3. Izajasz 48:18ok. 712 p.n.e.

    Obyżeś był pilnował przykazania mego! byłby jako rzeka pokój twój, a sprawiedliwość twoja jako wały morskie;

  4. Izajasz 48:19ok. 712 p.n.e.

    A nasienie twoje byłoby jako piasek, a płód żywota twego jako drzastwo jego; a nie byłoby wycięte ani wygładzone imię jego przed obliczem mojem.

  5. Izajasz 48:20ok. 712 p.n.e.

    Wynijdźcie z Babilonu, ucieczcie od Chaldejczyków; głosem to rozsławiajcie, rozgłaszajcie to, roznaszajcie to, aż do kończyn ziemi; mówcie: Pan odkupił sługę swego Jakóba.

  6. Izajasz 48:21ok. 712 p.n.e.

    Nie upragną, gdy ich przez pustynie powiedzie; wody z skały wywiedzie im; bo rozszczepi opokę, i wypłyną wody.

  7. Izajasz 48:22ok. 712 p.n.e.

    Niemasz pokoju niepobożnym, mówi Pan.

  8. Izajasz 49:1ok. 712 p.n.e.

    Słuchajcie mię wyspy, a narody dalekie pilnujcie! Pan zaraz z żywota wezwał mię, zaraz z żywota matki mojej uczynił wzmiankę imienia mego:

  9. Izajasz 49:2ok. 712 p.n.e.

    I uczynił usta moje jako miecz ostry, w cieniu ręki swej zakrył mię, a uczyniwszy mię strzałą wypolerowaną, do sajdaku swego schował mię;

  10. Izajasz 49:3ok. 712 p.n.e.

    I rzekł mi: Sługaś ty mój, w Izraelu tobą się chlubić będę.

  11. Izajasz 49:4ok. 712 p.n.e.

    A Jam rzekł: Nadarmom pracował, próżnom i daremnie zniszczył siłę moję; wszakże sąd mój jest u Pana, a praca moja u Boga mego.

  12. Izajasz 49:5ok. 712 p.n.e.

    A teraz mówi Pan, który mię zaraz z żywota za sługę sobie utworzył, abym zaś przywiódł do niego Jakóba. (Choćby Izrael nie był zebrany, sławnym jednak będę przed oczyma Pańskiemi; albowiem Bóg mój jest siłą moją.)

  13. Izajasz 49:6ok. 712 p.n.e.

    I rzekł: Małoby mi to było, abyś mi był sługą ku podźwignieniu pokoleń Jakóbowych, i ku nawróceniu ostatków z Izraela; przetoż dałem cię za światłość poganom, abyś był zbawieniem mojem aż do kończyn ziemi.

  14. Izajasz 49:7ok. 712 p.n.e.

    Tak mówi Pan, odkupiciel Izraelowy, Święty jego, do tego, którym każdy gardzi, a którym się brzydzą narody, do sługi panujących: Królowie widząc cię powstaną, a książęta kłaniać ci się będą dla Pana, który jest wierny, dla Świętego Izraelskiego, który cię obrał.

  15. Izajasz 49:8ok. 712 p.n.e.

    Tak mówi Pan: Czasu przyjemnego wysłucham cię, a w dzień zbawienia poratuję cię; nadto strzedz cię będę, i dam cię za przymierze ludowi, abyś utwierdził ziemię, a podał w osiadłość dziedzictwa spustoszałe;

  16. Izajasz 49:9ok. 712 p.n.e.

    Abyś mówił więźniom: Wynijdźcie; a tym, co są w ciemnościach: Okażcie się. Podle dróg paść się będą, a po wszystkich miejscach wysokich będą pastwiska ich.

  17. Izajasz 49:10ok. 712 p.n.e.

    Nie będą łaknąć, ani pragnąć, i nie uderzy na nich gorącość, ani słońce, bo ten, który ma litość nad nimi, poprowadzi ich, i podle źródeł wód powiedzie ich.

  18. Izajasz 49:11ok. 712 p.n.e.

    Nadto sposobię na wszystkich górach moich drogę, a gościńce moje będą powyższone.

  19. Izajasz 49:12ok. 712 p.n.e.

    Oto ci z daleka przyjdą, a oto drudzy od północy i od morza, a drudzy z ziemi Synim.

  20. Izajasz 49:13ok. 712 p.n.e.

    Śpiewajcie niebiosa, rozraduj się ziemio, i głośno zabrzmijcie góry! albowiem Pan pocieszył lud swój, a nad ubogimi swoimi zmiłował się.

  21. Izajasz 49:14ok. 712 p.n.e.

    Ale Syon rzekł: Opuścił mię Pan, a Pan zapomniał na mię.

  22. Izajasz 49:15ok. 712 p.n.e.

    Izali może zapomnieć niewiasta niemowlątka swego, aby się nie zlitowała nad płodem żywota swego? A choćby też i one zapomniały, wszakże Ja ciebie nie zapomnę.

  23. Izajasz 49:16ok. 712 p.n.e.

    Oto na dłoniach swoich wyrysowałem cię; mury twoje zawżdy są przedemną.

  24. Izajasz 49:17ok. 712 p.n.e.

    Pospieszą się do ciebie synowie twoi, a ci, którzy cię burzyli i kazili, odejdą od ciebie.

  25. Izajasz 49:18ok. 712 p.n.e.

    Podnieś w około oczy swe, a obacz; ci wszyscy zgromadziwszy się przyjdą do ciebie. Jakom żywy Ja, mówi Pan, że tymi wszystkimi jako ochędóstwem przyodziejesz się, i obłożysz się nimi jako oblubienica;