Ayoyin Littafi Mai Tsarki game da The Punishment of the Wicked: Put in slippery places

Gama na yi kishin masu girman kai sa’ad da na ga cin gaban da masu mugunta suke yi.

Ba sa yin wata fama; jikunansu lafiya suke da kuma ƙarfi.

Ba sa shan wata wahalar da sauran mutane ke sha; ba su da damuwa irin na ’yan adam.

Saboda girman kai ya zama musu abin wuya; tā da hankali ya zama musu riga.

Daga mugayen zukatansu laifi kan fito mugaye ƙulle-ƙullen da suke cikin zukatansu ba su da iyaka.

Suna ba’a, suna faɗin mugayen abubuwa; cikin girman kan suna barazana yin danniya.

Bakunansu na cewa sama na su ne, kuma harsunansu sun mallaki duniya.

Saboda haka mutanensu sun juya gare su suna kuma shan ruwa a yalwace.

Suna cewa, “Yaya Allah zai sani? Mafi Ɗaukaka yana da sani ne?”

Ga yadda mugaye suke, kullum ba su da damuwa, arzikinsu yana ta ƙaruwa.

Tabbatacce a banza na bar zuciyata da tsabta; a banza na wanke hannuwa don nuna rashin laifi.

Dukan yini na sha annoba; an hukunta ni kowace safiya.

Da na ce, “Zan faɗa haka,” da na bashe ’ya’yanka.

Sa’ad da na yi ƙoƙari in gane wannan, sai ya zama danniya a gare ni

sai da na shiga wuri mai tsarki na Allah; sa’an nan na gane abin da ƙarshensu zai zama.

Tabbatacce ka sa su a ƙasa mai santsi; ka jefar da su ga hallaka.

Duba yadda suka hallaka farat ɗaya, razana ta share su gaba ɗaya!