آیات کتاب مقدس دربارهٔ Praise

که کلام خود را بر زمین فرستاده است و قول او به زودی هر چه تمامتر می‌دود.

که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.

که تگرگ خود را در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟

کلام خود را می‌فرستد و آنها را می‌گدازد. باد خویش را میوزاند، پس آبها جاری می‌شود.

کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.

با هیچ امّتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هلّلویاه!

هلّلویاه! خداوند را از آسمانتسبیح بخوانید! در اعلی علیّین او را تسبیح بخوانید!

ای همهٔ فرشتگانش او را تسبیح بخوانید. ای همهٔ لشکرهای او او را تسبیح بخوانید.

ای آفتاب و ماه او را تسبیح بخوانید. ای همهٔ ستارگان نور او را تسبیح بخوانید.

ای فلکالافلاک او را تسبیح بخوانید، و ای آبهایی که فوق آسمانهایید.

نام خداوند را تسبیح بخوانند زیرا که او امر فرمود پس آفریده شدند.

و آنها را پایدار نمود تا ابدالآباد و قانونی قرار داد که از آن در نگذرند.

خداوند را از زمین تسبیح بخوانید، ای نهنگان و جمیع لجّه‌ها.

ای آتش و تگرگ وبرف و مه و باد تند که فرمان او را به جا می‌آورید.

ای کوه‌ها و تمام تلّها و درختان میوه‌دار و همهٔ سروهای آزاد.

ای وحوش و جمیع بهایم و حشرات و مرغان بالدار.

ای پادشاهان زمین و جمیع امّت‌ها و سروران و همهٔ داوران جهان.

ای جوانان و دوشیزگان نیز و پیران و اطفال.

نام خداوند را تسبیح بخوانند، زیرا نام او تنها متعال است و جلال او فوق زمین و آسمان.

و او شاخی برای قوم خود برافراشته است، تا فخر باشد برای همهٔ مقدّسان او، یعنی برای بنی‌اسرائیل که قوم مقرّب او می‌باشند. هلّلویاه!

هلّلویاه! خداوند را سرود تازهبسرایید و تسبیح او را در جماعت مقدّسان!

اسرائیل در آفریننده خود شادی کنند و پسران صهیون در پادشاه خویش وجد نمایند.

نام او را با رقص تسبیح بخوانند. با بربط و عود او را بسرایند.

زیرا خداوند از قوم خویش رضامندی دارد. مسکینان را به نجاتْ جمیل می‌سازد.

مقدّسان از جلال فخر بنمایند. و بر بسترهای خود ترنّم بکنند.