TRV
- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
circa 1446 BC
Moses & The Exodus
God raises up Moses to confront Pharaoh; the ten plagues culminate in Israel's dramatic deliverance from four centuries of bondage.
آیات این دوره
- خروج ۱۲:۱۷حدود ۱۴۹۱ پ.م.
پس عید فطیر را نگاه دارید، زیرا كه در همان روز لشكرهای شما را از زمین مصر بیرون آوردم. بنابراین، این روز را در نسلهای خود به فریضۀ ابدی نگاه دارید.
- خروج ۱۲:۱۸حدود ۱۴۹۱ پ.م.
در ماه اول در روز چهاردهم ماه، در شام، نان فطیر بخورید، تا شام بیست و یكم ماه.
- خروج ۱۲:۱۹حدود ۱۴۹۱ پ.م.
هفت روز خمیرمایه در خانههای شما یافت نشود، زیرا هر كه چیزی خمیر شده بخورد، آن شخص از جماعت اسرائیل منقطع گردد، خواه غریب باشد خواه بومی آن زمین.
- خروج ۱۲:۲۰حدود ۱۴۹۱ پ.م.
هیچ چیز خمیر شده مخورید، در همۀ مساكن خود فطیر بخورید.»
- خروج ۱۲:۲۱حدود ۱۴۹۱ پ.م.
پس موسی جمیع مشایخ اسرائیل را خوانده، بدیشان گفت: «بروید و برهای برای خود موافق خاندانهای خویش بگیرید، و فِصَح را ذبح نمایید.
- خروج ۱۲:۲۲حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و دستهای از زوفا گرفته، در خونی كه در طشت است فروبرید، و بر سر در و دو قایمۀ آن، از خونی كه در طشت است بزنید، و كسی از شما از در خانۀ خود تا صبح بیرون نرود.
- خروج ۱۲:۲۳حدود ۱۴۹۱ پ.م.
زیرا خداوند عبور خواهد كرد تا مصریان را بزند و چون خون را بر سردر و دو قایمهاش بیند، همانا خداوند از در گذرد و نگذارد كه هلاك كننده به خانههای شما درآید تا شما را بزند.
- خروج ۱۲:۲۴حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و این امررا برای خود و پسران خود به فریضۀ ابدی نگاه دارید.
- خروج ۱۲:۲۵حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و هنگامی كه داخل زمینی شدید كه خداوند حسب قول خود، آن را به شما خواهد داد. آنگاه این عبادت را مَرعی دارید.
- خروج ۱۲:۲۶حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و چون پسران شما به شما گویند كه این عبادت شما چیست،
- خروج ۱۲:۲۷حدود ۱۴۹۱ پ.م.
گویید این قربانی فِصَح خداوند است، كه از خانههای بنیاسرائیل در مصر عبور كرد، وقتی كه مصریان را زد و خانههای ما را خلاصی داد.» پس قوم به روی درافتاده، سجده كردند.
- خروج ۱۲:۲۸حدود ۱۴۹۱ پ.م.
پس بنیاسرائیل رفته، آن را كردند، چنانكه خداوند به موسی و هارون امر فرموده بود، همچنان كردند.
- خروج ۱۲:۲۹حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و واقع شد كه در نصف شب، خداوند همۀ نخستزادگان زمین مصر را، از نخستزادۀ فرعون كه بر تخت نشسته بود تا نخستزادۀ اسیری كه در زندان بود، و همۀ نخست زادههای بهایم را زد.
- خروج ۱۲:۳۰حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و در آن شب فرعون و همۀ بندگانش و جمیع مصریان برخاستند و نعرۀ عظیمی در مصر برپا شد، زیرا خانهای نبود كه در آن مِیتی نباشد.
- خروج ۱۲:۳۱حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و موسی و هارون را در شب طلبیده، گفت: «برخیزید! و از میان قوم من بیرون شوید، هم شما و جمیع بنیاسرائیل! و رفته، خداوند را عبادت نمایید، چنانكه گفتید.
- خروج ۱۲:۳۲حدود ۱۴۹۱ پ.م.
گلهها و رمههای خود را نیز چنانكه گفتید، برداشته، بروید و مرا نیز بركت دهید.»
- خروج ۱۲:۳۳حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و مصریان نیز بر قوم اِلحاح نمودند تا ایشان را بزودی از زمین روانه كنند، زیرا گفتند ما همه مردهایم.
- خروج ۱۲:۳۴حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و قوم، آرد سرشتۀ خود را پیشاز آنكه خمیر شود برداشتند، و تَغارهای خویش را در رختها بر دوش خود بستند.
- خروج ۱۲:۳۵حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و بنیاسرائیل به قول موسی عمل كرده، از مصریان آلات نقره و آلات طلا و رختها خواستند.
- خروج ۱۲:۳۶حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و خداوند قوم را در نظر مصریان مُكَرّم ساخت، كه هرآنچه خواستند بدیشان دادند. پس مصریان را غارت كردند.
- خروج ۱۲:۳۷حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و بنیاسرائیل از رعمسیس به سكوت كوچ كردند، قریبِ ششصدهزار مرد پیاده، سوای اطفال.
- خروج ۱۲:۳۸حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و گروهی مختلفۀ بسیار نیز همراه ایشان بیرون رفتند، و گلهها و رمهها و مواشی بسیار سنگین.
- خروج ۱۲:۳۹حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و از آرد سرشته، كه از مصر بیرون آورده بودند، قرصهای فطیر پختند، زیرا خمیر نشده بود، چونكه از مصر رانده شده بودند، و نتوانستند درنگ كنند، و زاد سفر نیز برای خود مهیا نكرده بودند.
- خروج ۱۲:۴۰حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و توقف بنیاسرائیل كه در مصر كرده بودند، چهارصد و سی سال بود.
- خروج ۱۲:۴۱حدود ۱۴۹۱ پ.م.
و بعد از انقضای چهار صد و سی سال در همان روز به وقوع پیوست كه جمیع لشكرهای خدا از زمین مصر بیرون رفتند.