Vargje biblike për Wicked

A do ta dëgjojë Perëndia britmën e tij, kur mbi të do të bjerë fatkeqësia?

Ky është fati që Perëndia i rezervon njeriut të keq, trashëgimia që njerëzit që përdorin dhunën marrin nga i Plotfuqishmi.

Në rast se ka një numër të madh bijsh, këta i destinohen shpatës, dhe trashëgimtarët e tij nuk do të kenë bukë për t'u ngopur.

Ata që do të mbijetojnë pas tij do të varrosen nga vdekja dhe të vejat e tyre nuk do të qajnë.

Në rast se grumbullon argjend si pluhur dhe mbledh rrobe si baltë,

ai i grumbullon, por do t'i veshë i drejti, dhe argjendin do ta ndajë i pafajmi.

Ai ndërton shtëpinë e tij si një mole, si një kasolle që e ka bërë një rojtar.

I pasuri bie në shtrat, por nuk do të bashkohet me njerëzit e tij; hap sytë dhe nuk është më.

Tmerri e kap në befasi si ujërat; në mes të natës një furtunë e rrëmben tinëzisht.

Era e lindjes e merr me vete dhe ai ikën, e fshin nga vendi i tij si një vorbull.

Ajo sulet kundër tij pa mëshirë, ndërsa ai kërkon në mënyrë të dëshpëruar të shpëtojë nga ajo dorë,

njerëzia duartroket në mënyrë tallëse për të dhe fërshëllen kundër tij nga vendi ku ndodhet".

Në fakt Perëndia flet në një mënyrë apo në një tjetër por njeriu nuk e vë re:

në një ëndërr, në një vegim të natës, kur një gjumë i rëndë i zë njerëzit, kur dremitin në shtretërit e tyre.

Atëherë ai hap veshët e njerëzve dhe vulos paralajmërimet që u bën,

për ta larguar njeriun nga veprimet e tij dhe për ta mbajtur larg nga kryelartësia,

për të shpëtuar shpirtin e tij nga gropa dhe për të penguar që jeta e tij të mbarojë nga shpata.

Njeriu paralajmërohet gjithashtu me dhembjen në shtratin e vet dhe me torturën e pandërprerë të kockave të tij,

aq sa i neveritet buka dhe madje edhe ushqimet më të shijshme.

Mishi konsumohet sa mbyll e hap sytë, ndërsa kockat e tij, që më parë nuk dukeshin, tani dalin jashtë;

kështu shpirti i tij i afrohet gropës dhe jeta e tij atyre që sjellin vdekjen.

Por në rast se pranë tij ka një engjëll, një interpret, një i vetëm ndër një mijë, që t'i tregojë njeriut detyrën e tij.

Perëndisë i vjen keq për të dhe thotë: "Kurseje që të mos zbresë në gropë; gjeta shpengimin për të".

Atëherë mishi i tij do të bëhet më i freskët se kur ishte fëmijë dhe ai do të kthehet në ditët e rinisë së tij.

Do t'i lutet fort Perëndisë, do të gjejë hir pranë tij dhe do të mund të sodisë fytyrën e tij me gëzim, sepse Perëndia do ta ketë rivendosur njeriun në drejtësinë e tij.