Przejdź do treści

Wersety biblijne o The Jews

231 wersetów · 158 aspektów

Kluczowe wersety biblijne

Filtruj według księgi
  1. Ci też, którzy budowali mury, i którzy nosili brzemiona, i co nakładali, jedną ręką swoją robili, a drugą trzymali broń.

  2. A z onych, którzy budowali, miał każdy miecz swój przypasany do biódr swych, i tak budowali; a ten co w trąbę trąbił, był przy mnie.

  3. Bom rzekł do starszych i przełożonych, i do innego ludu: Robota wielka i szeroka; a myśmy się rozstrzelali po murze daleko jeden od drugiego.

  4. A przetoż na któremkolwiek byście miejscu usłyszeli głos trąby, tam się zbierajcie do nas; Bóg nasz będzie walczył za nas.

  5. Pilnowaliśmy tedy roboty, a połowa ich trzymała włócznie, od wejścia zorzy, aż gwiazdy wschodziły.

  6. Na tenże czas rzekłem do ludu: Każdy z sługą swym niech nocuje w Jeruzalemie, aby nam byli w nocy dla straży, a we dnie dla roboty.

  7. Bo go wzruszyli do gniewu wyżynami swemi, a rytemi bałwanami swemi pobudzili go do zapalczywości.

  8. Co słysząc Bóg rozgniewał się, i zbrzydził sobie bardzo Izraela,

  9. Tak, że opuściwszy przybytek w Sylo, namiot, który postawił między ludźmi,

  10. Podał w niewolę moc swoję, i sławę swoję w ręce nieprzyjacielskie.

  11. Dał pod miecz lud swój, a na dziedzictwo swoje rozgniewał się.

  12. Młodzieńców jego ogień pożarł, a panienki jego nie były uczczone.

  13. Kapłani jego od miecza polegli, a wdowy jego nie płakały.

  14. Psalm podany Asafowi. O Boże! wtargnęli poganie w dziedzictwo twoje, splugawili kościół twój święty, obrócili Jeruzalem w kupy gruzu.

  15. Dali trupy sług twoich na pokarm ptastwu powietrznemu, ciała świętych twoich bestyjom ziemskim.

  16. Wylali krew ich jako wodę około Jeruzalemu, a nie był, ktoby ich pochował.

  17. Staliśmy się pohańbieniem u sąsiadów naszych; śmiechowiskiem i igrzyskiem u tych, którzy są około nas.

  18. Dokądże, o Panie? azaż na wieki gniewać się będziesz? a jako ogień pałać będzie zapalczywość twoja?

  19. Wylij gniew twój na pogan, którzy cię nie znają, i na królestwa, które imienia twego nie wzywają.

  20. Albowiemci pożarli Jakóba, a mieszkanie jego spustoszyli.

  21. Przechodzili zaiste od narodu do narodu, a z królestwa innego ludu;

  22. Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:

  23. Nie tykajcie pomazańców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.

  24. Nie dopuści, aby się zachwiać miała noga twoja; nie drzemieć stróż twój.

  25. Oto nie drzemie ani śpi ten, który strzeże Izraela.