Wersety biblijne o Infidelity

Któż jest Wszechmocny, abyśmy mu służyli? a cóż nam to pomoże, choćbyśmy mu się modlili?

Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?

Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

Azaż ten, który ma w nienawiści sąd, panować może? azaż tego, który jest wielce sprawiedliwy, niepobożnym uczynisz?

Zaż potępisz tego, który może rzec królowi: O bezecny! a książętom: O niepobożny!

Który nie ma względu na osoby książąt, i nie waży sobie więcej bogacza nad ubogiego; bo oni wszyscy są czynem rąk jego.

Każdy mówi kłamstwo z bliźnim swoim: usty pochlebnemi, dwojakiem sercem mówią.

Niechajże Pan wytraci wszystkie wargi pochlebne, i język mówiący rzeczy wyniosłe.

A mówili przeciwko Bogu temi słowy: Izali może Bóg zgotować stół na tej puszczy?

Oto uderzył w skałę, a wypłynęły wody, i rzeki wezbrały; izali też będzie mógł dać chleb? Izali nagotuje mięsa ludowi swemu?

Przetoż usłyszawszy to Pan, rozgniewał się, a ogień się zapalił przeciw Jakóbowi, także i popędliwość powstała przeciw Izraelowi;

Przeto, iż nie wierzyli Bogu, a nie mieli nadziei w zbawieniu jego.

Mówiąc: Nie widzi tego Pan, ani tego rozumie Bóg Jakóbowy.

Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?

Izali ten, który szczepił ucho, nie słyszy? i który ukształtował oko, izali nie widzi?

Wzgardzili też ziemią pożądaną, nie wierząc słowu jego.

I szemrząc w namiotach swoich, nie byli posłuszni głosowi Pańskiemu.

Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;

Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.

Biada tym, którzy ciągną nieprawość powrozami marności, a grzech jako powrozem wozowym!

Którzy mówią: Niech się pospieszy, a niechaj nie omieszkuje sprawa jego, abyśmy ją widzieli; niech się przybliży i przyjdzie rada świętego Izraelskiego, żebyśmy się dowiedzieli.

Przetoż jako płomień ogniowy pożera parzdzieże, i jako płomień plewy trawi: tak korzeń ich będzie jako zgnilizna, a kwiat ich jako proch ku górze pójdzie; albowiem odrzucili zakon Pana zastępów, a wyrokiem świętego Izraelskiego pogardzili.

Dlatego się zapaliła popędliwość Pańska przeciw ludowi swemu, a wyciągnąwszy nań rękę swą poraził go, tak że się zatrząsnęły góry, i były trupy ich jako gnój po ulicach. W tem jednak wszystkiem nie odwróciła się zapalczywość jego, ale jeszcze ręk a jego jest wyciągniona.

Kogożby uczyć miał umiejętności? a komu da zrozumieć co słyszał? Izali odstawionym od mleka, a odsadzonym od piersi?

Ponieważ podawał im przykazanie za przykazaniem, przykazanie za przykazaniem, przepis za przepisem, przepis za przepisem, trochę tu, trochę owdzie: