Przejdź do treści

God

11,427 wersetów · 2 członków rodziny

Wersety wspominające God

Filtruj według księgi
  1. Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego?

  2. Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.

  3. Synu mój! bój się Pana i króla, a z niestatecznymi nie mięszaj się;

  4. Sława to Boża, taić sprawę; ale sława królów, wywiadywać się rzeczy.

  5. Bo węgle rozpalone zgromadzisz na głowę jego, a Pan ci nagrodzi.

  6. Wielki Pan stworzył wszystko, a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.

  7. Ludzie źli nie zrozumiewają sądu; ale którzy Pana szukają, rozumieją wszystko.

  8. Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie.

  9. Ubogi i zdzierca spotkali się; a wszakże obydwóch oczy Pan oświeca.

  10. Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.

  11. Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.

  12. I nie nauczyłem się mądrości, a umiejętności świętych nie umiem.

  13. Któż wstąpił na niebo, i zasię zstąpił? któż zgromadził wiatr do garści swych? Któż zagarnął wody do szaty swej? któż utwierdził wszystkie kończyny ziemi? Cóż za imię jego? i co za imię syna jego? Wieszże?

  14. Wszelka mowa Boża jest czysta; on jest tarczą tym, którzy ufają w nim.

  15. Nie przydawaj do słów jego, aby cię nie karał, a byłbyś znaleziony w kłamstwie.

  16. Dwóch rzecz żądam od ciebie, nie odmawiajże mi pierwej niż umrę.

  17. Abym snać nasyconym będąc nie zaprzał się ciebie, i nie rzekł: Któż jest Pan? Albo zubożawszy żebym nie kradł, i nie brał nadaremno imienia Boga mego.

  18. Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.

  19. I przyłożyłem do tego serce swe, abym szukał, i doszedł mądrością swoją wszystkiego, co się dzieje pod niebem.(Tę zabawę trudną dał Bóg synom ludzkim, aby się nią trapili.)

  20. Izali nie lepsza człowiekowi, aby jadł i pił, i dobrze uczynił duszy swojej z pracy swojej? alemci widział, że i to z ręki Bożej pochodzi.

  21. Bo człowiekowi, który mu się podoba, daje mądrość, umiejętność, i wesele; ale grzesznikowi daje frasunek, aby zbierał i zgromadzał, coby zostawił temu, który się podoba Bogu. I toć jest marność, a utrapienie ducha.

  22. Widziałem pracę, którą dał Bóg synom ludzkim, aby się nią bawili.

  23. Wszystko dobrze czyni czasu swego; owszem i żądość świata dał do serca ich, choć człowiek dzieła tego, które Bóg sprawuje, ani początku, ani końca nie dochodzi.

  24. Acz i to, gdy każdy człowiek je i pije, i używa dobrze wszystkiej pracy swojej, jest dar Boży.

  25. Wiem i to, że cokolwiek Bóg czyni, trwa na wieki; i że się do tego nic nie może przydać, ani z tego co ująć; a czyni to Bóg, aby się bali oblicza jego.