آیات کتاب مقدس دربارهٔ Murmuring

هر آینه به خاطر تو تمامی روز کشتهمی‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.

ای خداوند بیدار شو! چرا خوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.

چرا روی خود را پوشانیدی و ذلّت و تنگی ما را فراموش کردی؟

زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.

بجهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیّت خود ما را فدیه ده.

یقیناً من دل خود را عبث طاهر ساخته و دستهای خود را به پاکی شستهام.

و من تمامیِ روز مبتلا می‌شوم و تأدیب من هر بامداد حاضر است.

اگر می‌گفتم که چنین سخن گویم، هر آینه بر طبقهٔ فرزندان تو خیانت می‌کردم.

چون تفکر کردم که این را بفهمم، در نظر من دشوار آمد.

تا به قدسهای خدا داخل شدم. آنگاه در آخرت ایشان تأمل کردم.

هر آینه ایشان را در جایهای لغزنده گذارده‌ای. ایشان را به خرابیها خواهی انداخت.

چگونه بَغْتَهًٔ به هلاکت رسیده‌اند! تباه شده، از ترسهای هولناک نیست گردیده‌اند.

مثل خوابِ کسی چون بیدار شد، ای خداوند همچنین چون برخیزی، صورت ایشان را ناچیز خواهی شمرد.

لیکن دل من تلخ شده بود و در اندرون خود، دل ریش شده بودم.

و من وحشی بودم و معرفت نداشتم و مثل بهایم نزد تو گردیدم.

و بار دیگر بر او گناه ورزیدند و بر حضرت اعلیٰ در صحرا فتنه انگیختند،

و در دلهای خود خدا را امتحان کردند، چونکه برای شهوات خود غذا خواستند.

و بر ضد خدا تکلم کرده، گفتند، آیا خدا می‌تواند در صحرا سفرهای حاضر کند؟

اینک، صخره را زد و آبها روان شد و وادیها جاری گشت. آیا می‌تواند نان را نیز بدهد. و گوشت را برای قوم خود حاضرسازد؟

پس خدا این را شنیده، غضبناک شد و آتش در یعقوب افروخته گشت و خشم بر اسرائیل مشتعل گردید.

و در خیمه‌های خود همهمه کردند و قول خداوند را استماع ننمودند.

له'ذا دست خود را برایشان برافراشت، که ایشان را در صحرا از پا درآوَرَدْ.

ایمان آوردم پس سخن گفتم. من بسیار مستمند شدم.

در پریشانی خود گفتم که جمیع آدمیان دروغگویند.

حماقت‌ انسان‌، راه‌ او را كج‌ می‌سازد، و دلش‌ از خداوند خشمناك‌ می‌شود.