آیات کتاب مقدس دربارهٔ Judgment

که پسر انسان ملائکه خود را فرستاده، همهٔ لغزش‌دهندگان و بدکاران را جمع خواهند کرد،

و ایشان را به تنور آتش خواهند انداخت، جایی که گریه و فشار دندان بُوَد.

آنگاه عادلان در ملکوت پدر خود مثل آفتاب، درخشانخواهند شد. هر که گوش شنوا دارد بشنود.

بدینطور در آخر این عالم خواهد شد. فرشتگان بیرون آمده، طالحین را از میان صالحین جدا کرده،

ایشان را در تنور آتش خواهند انداخت، جایی که گریه و فشار دندان می‌باشد.

آنگاه پادشاه بجهت دیدن اهل مجلس داخل شده، شخصی را در آنجا دید که جامه عروسی در بر ندارد.

بدو گفت، ای عزیز چطور در اینجا آمدی و حال آنکه جامه عروسی در بر نداری؟ او خاموش شد.

آنگاه پادشاه خادمان خود را فرمود، این شخص را دست و پا بسته بردارید و در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان باشد.

در آن زمان ملکوت آسمان مثل ده باکره خواهد بود که مشعلهای خود را برداشته، به استقبال داماد بیرون رفتند.

و از ایشان پنج دانا و پنج نادان بودند.

امّا نادانان مشعلهای خود را برداشته، هیچ روغن با خود نبردند.

لیکن دانایان، روغن در ظروف خود با مشعلهای خویش برداشتند.

و چون آمدن داماد بطول انجامید، همه پینکی زده، خفتند.

و در نصف شب صدایی بلند شد که، اینک، داماد می‌آید. به استقبال وی بشتابید.

پس تمامی آن باکره‌ها برخاسته، مشعلهای خود را اصلاح نمودند.

و نادانان، دانایان را گفتند، از روغن خود به ما دهید زیرا مشعلهای ما خاموش می‌شود.

امّا دانایان در جواب گفتند، نمی‌شود، مبادا ما و شما را کفاف ندهد. بلکه نزد فروشندگان رفته، برای خود بخرید.

و در حینی که ایشان بجهت خرید می‌رفتند، دامادبرسید و آنانی که حاضر بودند، با وی به عروسی داخل شده، در بسته گردید.

بعد از آن، باکره‌های دیگر نیز آمده، گفتند، خداوندا برای ما باز کن.

او در جواب گفت، هرآینه به شما می‌گویم شما را نمی‌شناسم.

پس بیدار باشید زیرا که آن روز و ساعت را نمی‌دانید.

زیرا چنانکه مردی عازم سفر شده، غلامان خود را طلبید و اموال خود را بدیشان سپرد،

یکی را پنج قنطار و دیگری را دو و سومی را یک داد؛ هر یک را بحسب استعدادش. و بی‌درنگ متوجّه سفر شد.

پس آنکه پنج قنطار یافته بود، رفته و با آنها تجارت نموده، پنج قنطار دیگر سود کرد.

و همچنین صاحب دو قنطار نیز دو قنطار دیگر سود گرفت.