آیات کتاب مقدس دربارهٔ God

ای خداوند اعمال تو چه بسیار است! جمیع آنها را به حکمت کرده‌ای. زمین از دولت تو پر است.

و آن دریای بزرگ و وسیعالاطراف نیز که در آن حشرات از حدّ شماره زیاده‌اند و حیوانات خرد و بزرگ.

و در آن کشتیها راه می‌روند و آن لویاتان که بجهت بازی کردن در آن آفریده‌ای.

جمیع اینها از تو انتظار می‌کشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی.

آنچه را که به آنها می‌دهی، فرا می‌گیرند. دست خود را باز می‌کنی، پس از چیزهای نیکو سیر می‌شوند.

روی خود را می‌پوشانی، پس مضطرب می‌گردند. روح آنها را قبض می‌کنی، پس میمیرند و به خاک خود برمی‌گردند.

چون روح خود را می‌فرستی، آفریده می‌شوند و روی زمین را تازه می‌گردانی.

جلال خداوند تا ابدالآباد است. خداوند از اعمال خود راضی خواهد بود.

که به زمین نگاه می‌کند و آن می‌لرزد. کوه‌ها را لمس می‌کند، پس آتشفشان می‌شوند.

آنانی که در کشتیها به دریا رفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.

اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را در لجّه‌ها.

او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.

به آسمانها بالا رفتند و به لجّه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سختی گداخته گردید.

کارهای دستهایش راستی و انصاف است و جمیع فرایض وی امین.

آنها پایدار است تا ابدالآباد. در راستی و استقامت کرده شده.

فدیهای برای قوم خود فرستاد و عهد خویش را تا ابد امر فرمود. نام او قدّوس و مهیب است.

{ل} ای خداوند کلام تو تا ابدالآباد در آسمانها پایدار است.

امانت تو نسلاً بعد نسل است. زمین را آفریده‌ای و پایدار می‌ماند.

برای داوریهای تو تا امروز ایستاده‌اند زیرا که همه بندهٔ تو هستند.

او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهد خوابید.

اینک، او که حافظ اسرائیل است، نمی‌خوابد و به خواب نمی‌رود.

هر آنچه خداوند خواست آن را کرد، در آسمان و در زمین و در دریا و در همهٔ لجّه‌ها.

ابرها را از اقصای زمین برمی‌آوَرَد و برقها را برای باران می‌سازد و بادها را از مخزنهای خویش بیرون می‌آورد.

او را که آسمانها را به حکمت آفرید، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

او را که زمین را بر آبها گسترانید، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.