آیات کتاب مقدس دربارهٔ God

الا´ن‌ بشنو تا من‌ سخن‌ گویم‌؛ از تو سؤال‌ می‌نمایم‌ مرا تعلیم‌ بده‌.

از شنیدن‌ گوش‌ درباره‌ تو شنیده‌ بودم‌ لیكن‌ الا´ن‌ چشم‌ من‌ تو را می‌بیند.

از این‌ جهت‌ از خویشتن‌ كراهت‌ دارم‌ و در خاك‌ و خاكستر توبه‌ می‌نمایم‌.»

چون به آسمان تو نگاه کنم که صنعت انگشته‌ای توست، و به ماه و ستارگانی که تو آفریده‌ای،

پس انسان چیست که او را به یاد آوری، و بنی‌آدم که از او تفقد نمایی؟

او را از فرشتگان اندکی کمتر ساختی و تاج جلال و اکرام را بر سر او گذاردی.

او را بر کارهای دست خودت مسلط نمودی، و همه‌چیز را زیر پای وی نهادی،

{مزمور داود} زمین و پُری آن از آن خداوند است، ربعمسکون و ساکنان آن.

زیرا که او اساس آن را بر دریاها نهاد و آن را بر نهرها ثابت گردانید.

به کلام خداوند آسمانها ساخته شد و کل جنود آنها به نَفْخِهٔ دهان او.

آبهای دریا را مثل توده جمع می‌کند و لجّه‌ها را در خزانه‌ها ذخیره می‌نماید.

روز از آنِ توست و شب نیز از آنِ تو. نور و آفتاب را تو برقرار نموده‌ای.

تمامی حدود جهان را تو پایدار ساخته‌ای. تابستان و زمستان را تو ایجاد کرده‌ای.

و {تابوت} قوّت خود را به اسیری داد و جمال خویش را به دست دشمن سپرد،

و قوم خود را به شمشیر تسلیم نمود و با میراث خود غضبناک گردید.

{قصیدهٔ ایتانِ ازراحی} رحمتهای خداوند را تا به ابد خواهم سرایید. امانت تو را به دهان خود نسلاً بعد نسل اعلام خواهم کرد.

زیرا گفتم رحمت بنا خواهد شد تا ابدالآباد و امانت خویش را در افلاک پایدار خواهی ساخت.

آسمان از آن تو است و زمین نیز از آن تو. ربع مسکون و پری آن را تو بنیاد نهاده‌ای.

شمال و جنوب را تو آفریده‌ای. تابور و حرمون به نام تو شادی می‌کنند.

لیکن رحمت خود را از او برنخواهم داشت و امانت خویش را باطل نخواهم ساخت.

عهد خود را نخواهم شکست و آنچه را از دهانم صادر شد تغییر نخواهم داد.

{مزمور و سرود برای روز سَبَّت} خداوند را حمد گفتن نیکو است و به نام تو تسبیح خواندن، ای حضرت اعلیٰ.

بامدادان رحمت تو را اعلام نمودن و در هر شب امانت تو را.

در وقت پیری نیز میوه خواهند آورد و تر و تازه و سبز خواهند بود.

تا اعلام کنند که خداوند راست است. اوصخره من است و در وی هیچ بی‌انصافی نیست.