The Life of Jesus

آنگاه عادلان به پاسخ گویند، ای خداوند، کی گرسنهات دیدیم تا طعامت دهیم، یا تشنهات یافتیم تا سیرآبت نماییم،

یا کی تو را غریب یافتیم تا تو را جا دهیم یا عریان تا بپوشانیم،

و کی تو را مریض یا محبوس یافتیم تا عیادتت کنیم؟

پادشاه در جواب ایشان گوید، هرآینه به شما می‌گویم، آنچه به یکی از این برادران کوچکترین من کردید، به من کرده‌اید.

پس اصحاب طرف چپ را گوید، ای ملعونان، از من دور شوید در آتش جاودانی که برای ابلیس و فرشتگان او مهیّا شده است.

زیرا گرسنه بودم مرا خوراک ندادید، تشنه بودم مرا آب ندادید،

غریب بودم مرا جا ندادید، عریان بودم مرا نپوشانیدید، مریض و محبوس بودم عیادتم ننمودید.

پس ایشان نیز به پاسخ گویند، ای خداوند، کی تو را گرسنه یا تشنه یا غریب یا برهنه یا مریض یا محبوس دیده، خدمتت نکردیم؟

آنگاه در جواب ایشان گوید، هرآینه به شما می‌گویم، آنچه به یکی از این کوچکان نکردید، به من نکرده‌اید.

و ایشان در عذاب جاودانی خواهند رفت، امّا عادلان در حیات جاودانی.

و چون عیسی همهٔ این سخنان را به اتمام رسانید، به شاگردان خود گفت،

می‌دانید که بعد از دو روز عید فصح است که پسر انسان تسلیم کرده می‌شود تا مصلوب گردد.

آنگاه رؤسای کَهَنَه و کاتبان و مشایخ قوم در دیوانخانهٔ رئیس کَهَنَه که قیافا نام داشت جمع شده،

شورا نمودند تا عیسی را به حیله گرفتار ساخته، به قتل رسانند.

امّا گفتند، نه در وقت عید مبادا آشوبی در قوم بر پا شود.

و هنگامی که عیسی در بیت عَنْیا در خانهٔ شمعون ابرص شد،

زنی با شیشهای عطر گرانبها نزد او آمده، چون بنشست بر سر وی ریخت.

امّا شاگردانش چون این را دیدند، غضب نموده، گفتند، چرا این اسراف شده است؟

زیرا ممکن بود این عطر به قیمت گران فروخته و به فقرا داده شود.

عیسی این را درک کرده، بدیشان گفت، چرا بدین زن زحمت می‌دهید؟ زیرا کار نیکو به من کرده است.

زیرا که فقرا را همیشه نزد خود دارید امّا مرا همیشه ندارید.

و این زن که این عطر را بر بدنم مالید، بجهت دفن من کرده است.

هرآینه به شما می‌گویم هر جایی که در تمام عالم بدین بشارت موعظه کرده شود، کار این زن نیز بجهت یادگاری او مذکور خواهد شد.

آنگاه یکی از آن دوازده که به یهودای اسخریوطی مسمّیٰ بود، نزد رؤسای کهنه رفته،

گفت، مرا چند خواهید داد تا او را به شما تسلیم کنم؟ ایشان سی پاره نقره با وی قرار دادند.