TRV
circa 605–538 BC
The Babylonian Exile
Jerusalem falls and the temple burns; Ezekiel and Daniel minister among the exiles as Lamentations mourns the city's ruin.
آیات این دوره
- حزقیال ۲۲:۱۰حدود ۵۹۳ پ.م.
و عورت پدران را در میان تومنكشف میساختند. و زنان حایض را در میان تو بیعصمت مینمودند.
- حزقیال ۲۲:۱۱حدود ۵۹۳ پ.م.
یكی در میان تو با زن همسایه خود عمل زشت نمود. و دیگری عروس خویش را به جور بیعصمت كرد. و دیگری خواهرش، یعنی دختر پدر خود را ذلیل ساخت.
- حزقیال ۲۲:۱۲حدود ۵۹۳ پ.م.
و در میان تو به جهت ریختن خون رشوه خوردند و سود و ربح گرفتند. و تو مال همسایه خود را به زور غصب كردی و مرا فراموش نمودی. قول خداوند یهوه این است.
- حزقیال ۲۲:۱۳حدود ۵۹۳ پ.م.
لهذا هان من به سبب حرص تو كه مرتكب آن شدهای و به سبب خونی كه در میان خودت ریختهای، دستهای خود را به هم میزنم.
- حزقیال ۲۲:۱۴حدود ۵۹۳ پ.م.
پس در ایامی كه من به تو مكافات رسانم آیا دلت قوی و دستهایت محكم خواهد بود؟ من كه یهوه هستم تكلّم نمودم و بعمل خواهم آورد.
- حزقیال ۲۲:۱۵حدود ۵۹۳ پ.م.
و تو را در میان امّتها پراكنده و در میان كشورها متفرّق ساخته، نجاسات تو را از میانت نابود خواهم ساخت.
- حزقیال ۲۲:۱۶حدود ۵۹۳ پ.م.
و به نظر امّتها بیعصمت خواهی شد و خواهی دانست كه من یهوه هستم.»
- حزقیال ۲۲:۱۷حدود ۵۹۳ پ.م.
و كلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
- حزقیال ۲۲:۱۸حدود ۵۹۳ پ.م.
«ای پسر انسان خاندان اسرائیل نزد من دُرْد شدهاند و جمیع ایشان مس و روی و آهن و سرب در میان كوره و دُرْد نقره شدهاند.
- حزقیال ۲۲:۱۹حدود ۵۹۳ پ.م.
بنابراین خداوند یهوه چنین میگوید: چونكه همگی شما دُرْد شدهاید، لهذا من شما را در میان اورشلیم جمع خواهم نمود.
- حزقیال ۲۲:۲۰حدود ۵۹۳ پ.م.
چنانكه نقره و مس و آهن و سرب و روی را در میان كوره جمع كرده، آتش بر آنها میدمند تا گداخته شود، همچنان من شما را در غضب و حدّت خشم خویش جمع كرده، در آن خواهم نهاد و شما را خواهم گداخت.
- حزقیال ۲۲:۲۱حدود ۵۹۳ پ.م.
و شما را جمع كرده، آتش غضب خود را بر شما خواهم دمید كه در میانش گداخته شوید.
- حزقیال ۲۲:۲۲حدود ۵۹۳ پ.م.
چنانكه نقره در میان كوره گداخته میشود، همچنان شما در میانش گداخته خواهید شد و خواهید دانست كه من یهوه حدّت خشم خویش را بر شما ریختهام.»
- حزقیال ۲۲:۲۳حدود ۵۹۳ پ.م.
و كلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
- حزقیال ۲۲:۲۴حدود ۵۹۳ پ.م.
«ای پسر انسان او را بگو: تو زمینی هستی كه طاهر نخواهی شد. و باران در روز غضب بر تو نخواهد بارید.
- حزقیال ۲۲:۲۵حدود ۵۹۳ پ.م.
فتنه انبیای آن در میانش میباشد. ایشان مثل شیر غرّان كه شكار را میدرد، جانها را میخورند. و گنجها و نفایس را میبرند. و بیوهزنان را در میانش زیاد میسازند.
- حزقیال ۲۲:۲۶حدود ۵۹۳ پ.م.
كاهنانش به شریعت من مخالفت ورزیده، موقوفات مرا حلال میسازند. و در میان مقدّس و غیر مقدّس تمیز نمیدهند و در میان نجس و طاهر فرق نمیگذارند. و چشمان خود را از سَبَّتهای من میپوشانند و من در میان ایشان بیحرمت گردیدهام.
- حزقیال ۲۲:۲۷حدود ۵۹۳ پ.م.
سرورانش مانند گرگان درنده خون میریزند و جانها را هلاك مینمایند تا سود ناحقّ ببرند.
- حزقیال ۲۲:۲۸حدود ۵۹۳ پ.م.
و انبیایش ایشان را به گِلِ ملاط اندود نموده، رؤیاهای باطل میبینند و برای ایشان تفأّل دروغ زده، میگویند كه خداوند یهوه چنین گفته است با آنكه یهوه تكلّم ننموده.
- حزقیال ۲۲:۲۹حدود ۵۹۳ پ.م.
و قوم زمین به شدّت ظلم نموده و مال یكدیگر را غصب كردهاند. و بر فقیران و مسكینان جفا نموده، غریبان را به بیانصافی مظلوم ساختهاند.
- حزقیال ۲۲:۳۰حدود ۵۹۳ پ.م.
و من در میان ایشان كسی را طلبیدم كه دیوار را بنا نماید و برای زمین به حضور من در شكاف بایستد تا آن را خراب ننمایم، امّا كسی را نیافتم.
- حزقیال ۲۲:۳۱حدود ۵۹۳ پ.م.
پس خداوند یهوه میگوید: خشم خود را بر ایشان ریختهام و ایشان را به آتش غضب خویش هلاك ساخته، طریق ایشان را بر سر ایشان وارد آوردهام.»
- حزقیال ۲۳:۱حدود ۵۹۳ پ.م.
و كلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
- حزقیال ۲۳:۲حدود ۵۹۳ پ.م.
«ای پسر انسان، دو زن دختر یك مادر بودند.
- حزقیال ۲۳:۳حدود ۵۹۳ پ.م.
و ایشان در مصر زنا كرده، در جوانی خود زناكار شدند. در آنجا سینههای ایشان را مالیدند و پستانهای بكارت ایشان را افشردند.