God
آیاتی که از God نام میبرند
آیا تو را چشمان بشر است؟ یا مثل دیدن انسان میبینی؟
آیا روزهای تو مثل روزهای انسان است؟ یا سالهای تو مثل روزهای مرد است
كه معصیت مرا تفحّص میكنی و برای گناهانم تجسّس مینمایی؟
اگر چه میدانی كه شریر نیستم و از دست تو رهانندهای نیست.
«دستهایت مرا جمیعاً و تماماً سرشته است، و مرا آفریده است و آیا مرا هلاك میسازی؟
به یادآور كه مرا مثل سفال ساختی و آیا مرا به غبار برمیگردانی؟
آیا مرا مثل شیر نریختی و مرامثل پنیر، منجمد نساختی؟
حیات و احسان به من عطا فرمودی و لطف تو روح مرا محافظت نمود.
امّا این چیزها را در دل خود پنهان كردی، و میدانم كه اینها در فكر تو بود.
اگر گناه كردم، مرا نشان كردی و مرا از معصیتم مبرّا نخواهی ساخت.
اگر شریر هستم وای بر من! و اگر عادل هستم سر خود را برنخواهم افراشت، زیرا از اهانت پر هستم و مصیبت خـود را میبینم!
و اگر (سَرم) برافراشته شـود، مثـل شیـر مرا شكار خواهـی كرد و باز عظمت خود را بر من ظاهر خواهی ساخت.
گواهان خود را بر من پی درپی میآوری و غضب خویش را بر من میافزایی و افواجْ متعاقب یكدیگر به ضّد منند.
پس برای چه مرا از رحم بیرون آوردی؟ كاش كه جان میدادم و چشمی مرا نمیدید.
و میگویی تعلیم من پاك است،و من در نظر تو بیگناه هستم.
و لیكن كاشكه خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
و اسرار حكمت را برای تو بیان كند. زیرا كه در ماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان كه خدا كمتر از گناهانت تو را سزا داده است.
آیا عمقهای خدا را میتوانی دریافت نمود؟ یا به كُنه قادر مطلق توانی رسید؟
اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاكمه دعوت كند، كیست كه او را ممانعت نماید؟
زیرا كه بطالت مردم را میداند و شرارت را میبیند اگرچه در آن تأمّل نكند.
اگر تو دل خود را راست سازی و دستهای خود را بسوی او دراز كنی،
برای رفیق خود مسخره گردیدهام. كسیكه خدا را خوانده است و او را مستجاب فرموده، مرد عادل و كامل، مسخره شده است.
خیمههای دزدان به سلامت است و آنانی كه خدا را غضبناك میسازند ایمن هستند، كه خدای خود را در دست خود میآورند.
كیست كه از جمیع این چیزها نمیفهمد كه دست خداوند آنها را به جا آورده است،
لیكن حكمت و كبریایی نزد وی است. مشورت و فطانت از آن او است.