God
آیاتی که از God نام میبرند
اینك او منهدم میسازد و نمیتوان بنا نمود؛ انسان را میبندد و نمیتوان گشود.
اینك آبها را باز میدارد و خشك میشود، و آنها را رها میكند و زمین را واژگون میسازد.
قوّت و وجود نزد وی است. فریبنده و فریبخورده از آن او است.
امّتها را ترقّی میدهد و آنها را هلاك میسازد؛ امّتها را وسعت میدهد و آنها را جلای وطن میفرماید.
در تاریكی كورانه راه میروند و نور نیست. و ایشان را مثل مستان افتان و خیزان میگرداند.
لیكن میخواهم با قادر مطلق سخن گویم، و آرزو دارم كه با خدا محاجّه نمایم.
آیا برای خدا به بیانصافی سخن خواهید راند؟ و به جهت او با فریب تكلّم خواهید نمود؟
آیا برای او طرفداری خواهید نمود؟ و به جهت خدا دعوی خواهید كرد؟
آیا نیكو است كه او شما را تفتیش نماید؟ یا چنانكه انسان را مسخره مینمایند، او را مسخره میسازید.
آیا جلال او شما را هراسان نخواهد ساخت؟ و هیبت او بر شما مستولی نخواهد شد؟
اگرچه مرا بكشد، برای او انتظار خواهم كشید. لیكن راه خود را به حضور او ثابت خواهم ساخت.
این نیز برای من نجات خواهد شد، زیرا ریاكار به حضور او حاضر نمیشود.
فقط دو چیز به من مكن. آنگاه خود را از حضور تو پنهان نخواهم ساخت.
دست خود را از من دور كن و هیبت تو مرا هراسان نسازد.
آنگاه بخوان و من جواب خواهم داد، یا اینكه من بگویم و مرا جواب بده.
چرا روی خود را از من میپوشانی؟ و مرا دشمن خود میشماری؟
آیا برگی را كه از باد رانده شده است میگریزانی؟ و كاه خشك را تعاقب میكنی؟
زیرا كه چیزهای تلخ را به ضّد من مینویسی، و گناهان جوانیام را نصیب من میسازی.
و پایهای مرا در كُنده میگذاری، و جمیع راههایم را نشان میكنی و گِرد كف پاهایمخط میكشی؛
و آیا بر چنین شخص چشمان خود را میگشایی و مرا با خود به محاكمه میآوری؟
چونكه روزهایش مقدّر است و شماره ماههایش نزد توست و حدّی از برایش گذاشتهای كه از آن تجاوز نتواند نمود.
كاشكه مرا در هاویه پنهان كنی؛ و تا غضبت فرو نشیند، مرا مستور سازی؛ و برایم زمانی تعیین نمایی تا مرا به یاد آوری.
تو ندا خواهی كرد و من جواب خواهم داد، و به صنعت دست خود مشتاق خواهی شد.
امّا الا´ن قدمهای مرا میشماری؛ و آیا برگناه من پاسبانی نمیكنی؟
معصیت من در كیسه مختوم است، و خطای مرا مسدود ساختهای.