Wersety biblijne o Wicked

Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.

Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.

Niezbożni granice przenoszą, trzody zabierają i pasą.

Osła sierotek zajmują, a wołu od wdowy w zastawie biorą.

Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi.

Oto jako leśne osły w puszczach wychodzą na robotę swoję, wstawając rano na łupiestwo; pustynia jest chlebem ich, i dzieci ich.

Na polu ubogiego pożynają zboże, a niepobożni z winnic zbierają.

Nagich nocować przymuszają bez odzienia, którzy się nie mają czem nakryć na zimnie.

Powodzią gór zmaczani bywają, nie mając mieszkania przytulają się do skały.

Porywają sierotkę od piersi, a od ubogiego biorą zastaw.

Nagiemu dopuszczają chodzić bez odzienia, a o głodzie chowają tych, którzy ich snopy noszą.

A ci, którzy między murami ich wyciskają oliwę i prasy tłoczą, pragną.

Ludzie w mieście wzdychają, a dusze zabitych wołają, a Bóg temu wstrętu nie czyni.

Cić to są, którzy się sprzeciwiają światłości, a nie znają dróg jej, ani stanęli na ścieszkach jej.

Raniuczko wstaje mężobójca, zabija ubogiego i niedostatecznego, a w nocy jest jako złodziej.

Oko cudzołożnika pilnuje zmierzku, mówiąc: Nie ujrzy mię nikt; i zakrywa oblicze swe.

Podkopywają w ciemności domy, które sobie naznaczyli, i nienawidzą światła.

Ale zaranek jest im jako cień śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.

Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.

Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.

Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

Roztrąca niepłodną, która nierodziła, a wdowie nie czyni dobrze.

Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.

Daje mu Bóg, na czemby bezpiecznie spolegać mógł: wszakże oczy jego patrzą na drogi ich.

Na chwilę wywyższeni są, alić ich niemasz; zniżeni i ściśnieni będą jako inni wszyscy, a jako wierzch kłosa ścięci będą.