Wersety biblijne o Psalms

Abym przystąpił do ołtarza Bożego, do Boga wesela i radości mojej; i będę cię wysławiał na harfie, o Boże, Boże mój!

Przeczże się smucisz, duszo moja, a przecz trwożysz sobą we mnie? Czekaj na Boga, albowiem go jeszcze będę wysławiał, gdyż on jest wielkiem zbawieniem twarzy mojej, i Bogiem moim.

Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego pieśń.

Wszystkie narody klaskajcie rękoma, wykrzykajcie Bogu głosem wesela.

Albowiem Pan najwyższy, straszny, jest królem wielkim nad wszystką ziemią.

Podbija ludzi pod moc naszę, a narody pod nogi nasze.

Obrał nam za dziedzictwo nasze chwałę Jakóba, którego umiłował. Sela.

Wstąpił Bóg z krzykiem; Pan wstąpił z głosem trąby.

Śpiewajcież Bogu, śpiewajcie; śpiewajcież królowi naszemu, śpiewajcie.

Albowiem Bóg królem wszystkiej ziemi; śpiewajcież rozumnie.

Króluje Bóg nad narodami; Bóg siedzi na świętej stolicy swojej. Książęta narodów przyłączyli się do ludu Boga Abrahamowego; albowiem Boże są tarcze ziemskie; skąd on zacnie jest wywyższony.

Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa nauczająca.

Gdy przyszedł Doeg Edomczyk, i oznajmił Saulowi, mówiąc: Dawid przyszedł do domu Achimelechowego.

Przeczże się chlubisz ze złości, o mocarzu! miłosierdzie Boże trwa każdego dnia.

Złe rzeczy myśli język twój, jako brzytwa ostra czyniąc zdradę.

Umiłowałeś złe, bardziej niż dobre; kłamstwo raczej mówisz, niż sprawiedliwość. Sela.

Umiłowałeś wszystkie słowa szkodliwe, i język zdradliwy.

Przetoż cię Bóg zniszczy na wieki; porwie cię, i wyrwie cię z przybytku, i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela.

To widząc sprawiedliwi będą się bali, i będę się z niego naśmiewali, mówiąc:

Otoż człowiek, który nie pokładał w Bogu siły swojej; ale ufając w mnóstwie bogactw swoich, zmacniał się w złości swej. Aleć ja będę jako oliwa zielona w domu Bożym, bom nadzieję położył w miłosierdziu Bożem na wieki wieczne. Będę cię wysławiał, Panie! na wieki, żeś to uczynił, a będę oczekiwał imienia twego, gdyż jest zacne przed oblicznością świętych twoich.

Przedniejszemu śpiewakowi na Machalat pieśń Dawidowa nauczająca.

Głupi rzekł w sercu swem: Niemasz Boga. Popsowali się, i obrzydliwą czynią nieprawość; niemasz, ktoby czynił dobrze.

Bóg z niebios spojrzał na synów ludzkich, aby obaczył, byłliby kto rozumny i szukający Boga.

Aleć oni wszyscy odstąpili, jednako się nieużytecznymi stali: niemasz, ktoby czynił dobrze, niemasz, i jednego.

Azaż nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Boga nie wzywają.