Wersety biblijne o Prayer

Bodaj się był on dzień obrócił w ciemność! By się był o nim nie pytał Bóg z wysokości, i nie był oświecony światłością!

Bodaj go była zaćmiła ciemność i cień śmierci! by go był ogarnął obłok, i ustraszyła go gorącość dzienna!

Bodaj była noc onę osiadła ciemność, aby nie szła w liczbę dni rocznych, i w liczbę miesięcy nie przyszła!

Bodaj noc ona była samotna, a śpiewania aby nie było w niej!

Bodaj ją byli przeklęli, którzy przeklinają dzień, którzy są gotowi, wzruszać płacz swój!

Bodaj się były zaćmiły gwiazdy przy zmierzkaniu jej! a czekając światła, aby się go była nie doczekała, ani nie oglądała zorzy porannej!

Iż nie zawarła drzwi żywota mego, a nie skryła boleści od oczu moich.

Zgrzeszyłem, cóż mam czynić? o stróżu ludzki! czemuś mię sobie za cel położył, abym był sam sobie ciężarem?

Jeźli się ty wczas nawrócisz do Boga, a będziesz się modlił Wszechmocnemu;

Jeźli będziesz czystym i szczerym; tedyć pewnie ocuci dla ciebie, i spokojne uczyni mieszkanie sprawiedliwości twojej.

Jeźli ty przygotujesz serce twoje, a wyciągniesz do niego ręce twoje;

Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.

Któż jest Wszechmocny, abyśmy mu służyli? a cóż nam to pomoże, choćbyśmy mu się modlili?

Będziesz mu się modlił, a wysłucha cię, i śluby twoje oddasz mu.

Nieprzyjaciel mój będzie jako niezbożnik, a który powstaje przeciwko mnie, jako złośnik.

Będzie się modlił Bogu, i przyjmie go łaskawie, i ogląda z weselem oblicze jego, i przywróci człowiekowi sprawiedliwość jego;

Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.

Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?

Ozdóbże się teraz zacnością i dostojnością, a w chwałę i w ochędóstwo oblecz się.

Ale ty, Panie! jesteś tarczą moją, chwałą moją, i wywyższającym głowę moję.

Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot psalm Dawidowy.

Przedniejszemu śpiewakowi na Nechylot psalm Dawidowy.

Przyjmij, Panie! w uszy swe słowa moje, i wyrozumij doległości moje.

Słuchaj pilnie głosu wołania mego; królu mój, i Boże mój! boć się modlę tobie.

Bo niemasz nic szczerego w ustach ich; wnętrzności ich złośliwe, gardło ich jako grób otwarty, językiem swym pochlebiają.