Skip to content

Wersety biblijne o Philosophy

90 wersetów · 5 aspektów

Kluczowe wersety biblijne

Filtruj według księgi
  1. Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.

  2. On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

  3. Otości na to tak odpowiadam: W tem nie jesteś sprawiedliwy; bo większy jest Bóg, niż człowiek.

  4. Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?

  5. Wszak Bóg mówi i raz i drugi, a człowiek tego nie uważa.

  6. We śnie w widzeniu nocnem, gdy twardy sen przypada na ludzie gdy śpią na łożu:

  7. Tedy otwiera ucho ludzkie, a to, czem ich ćwiczy, pieczętuje,

  8. Aby człowieka odwiódł od złej sprawy jego, i pychę od męża aby odjął;

  9. Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.

  10. Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.

  11. Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.

  12. Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

  13. I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  14. Jeźli będzie u niego jaki Anioł wymowny, jeden z tysiąca, aby opowiedział człowiekowi powinność jego:

  15. Tedy się nad nim Bóg zmiłuje, a rzecze: Wybaw go, aby nie zstępował do grobu, bom znalazł ubłaganie.

  16. I odmłodnieje ciało jego jako dziecięce, a nawróci się do dni młodości swojej.

  17. Będzie się modlił Bogu, i przyjmie go łaskawie, i ogląda z weselem oblicze jego, i przywróci człowiekowi sprawiedliwość jego;

  18. Który poglądając na ludzi, rzecze: Zgrzeszyłem był, i co było prawego, podwróciłem; ale mi to nie było pożyteczno.

  19. Lecz Bóg wybawił duszę moję, aby nie zstąpiła do dołu, a żywot mój aby oglądał światłość.

  20. Oto wszystko to czyni Bóg po dwakroć i po trzykroć z człowiekiem,

  21. Aby odwrócił duszę jego od dołu, a żeby oświecon był światłością żyjących.

  22. Sława to Boża, taić sprawę; ale sława królów, wywiadywać się rzeczy.

  23. Tedy niektórzy z Epikurejczyków i Stoików filozofowie spierali się z nim, a niektórzy mówili: Cóż wżdy ten plotkarz mówić chce? A drudzy: Zdaje się być opowiadaczem obcych bogów; bo im Jezusa i zmartwychwstanie opowiadał.

  24. Przeto iż co może być wiedziano o Bogu, jest w nich jawno, gdyż im Bóg objawił.

  25. Bo rzeczy jego niewidzialne od stworzenia świata, przez rzeczy uczynione widzialne bywają, to jest ona wieczna jego moc i bóstwo, na to, aby oni byli bez wymówki.