Wersety biblijne o Philosophy

Jeźli zgrzeszę, wnet tego postrzeżesz, a dla nieprawości mojej nie przepuścisz mi.

Jeźlim bezbożny, biada mi! a choćbym też był sprawiedliwym, nie podniosę głowy mojej, będąc nasycony pohańbieniem,i widząc utrapienie moje,

Którego przybywa; bo jako lew srogi gonisz mię, a coraz dziwniej się przeciwko mnie stawiasz.

Odnawiasz świadków twoich przeciwko mnie, a rozmnażasz rozgniewanie twoje na mię; wojska jedne po drugich są przeciwko mnie.

Przeczżeś mię z żywota wywiódł? Ach, bym był umarł, żeby mię było oko nie widziało!

Obym był, jakoby mię nie było! oby mię było zaraz z żywota do grobu zaniesiono!

Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

Pierwej niż odejdę tam, skąd się nie wrócę, do ziemi ciemności, i do cienia śmierci;

Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy draźnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy.

A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie.

Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.

Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?

W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.

Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?

W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.

Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.

Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.

On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.

On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.

Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.

Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.

Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.

On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.