Wersety biblijne o Philosophy

Zaiste jabym szukał Boga, Bogubym przełożył sprawę swoję;

Który czyni rzeczy wielkie i niewybadane, dziwne, którym liczby niemasz;

Który daje deszcz na ziemię, i spuszcza wody na pola;

Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;

Który w niwecz obraca myśli chytrych, tak, iż ręce ich nie sprawią nic skutecznego;

Który chwyta mądrych w chytrości ich, a radę przewrotnych prędko niszczy.

We dnie taczają się jako w ciemnościach, a jako w nocy macają w południe.

Który zachowuje ubogiego od miecza, od ust ich, i od ręki gwałtownika.

Mać uciśniony nadzieje; ale nieprawość stuli usta swe.

Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; przetoż karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj,

Bo on zrania i zawiązuje; uderza, a ręce jego uzdrawiają.

Z sześciu ucisków wyrwie cię, a w siódmym nie tknie się ciebie złe.

W głodzie wybawi cię od śmierci, a na wojnie z rąk miecza.

Rzekę Bogu: Nie potępiajże mię; raczej mi oznajmij, czemu spór ze mną wiedziesz?

Cóż masz za pożytek, że mię uciskasz? a iż odrzucasz sprawę rąk twoich? a radę niepobożnych oświecasz?

Azaż ty masz oczy cielesne? Albo jako człowiek widzi, ty widzisz?

Dni twoje, zaż są jako dni człowiecze? a lata twoje jako lata ludzkie?

Iż się wywiadujesz nieprawości mojej, a o grzechu moim badasz się?

Ty wiesz, żem niepobożnie nie poczynał; wszakże nie jest, ktoby mię miał wyrwać z rąk twoich.

Ręce twoje wykształtowały mię, i uczyniły mię; a przecię mię zewsząd gubisz.

Pomnij proszę, żeś mię jako glinę ulepił, a w proch mię zaś obrócisz.

Izali jako mleko nie zlałeś mię, a jako ser nie utworzyłeś mię?

Skórą i ciałem przyoblokłeś mię, a kościami i żyłami pospinałeś mię.

Żywotem i miłosierdziem darowałeś mię, a opatrzność twoja strzegła ducha mego.

A chociażeś to skrył w sercu twojem, wiem jednak, że to jest z woli twojej.