Skip to content

Wersety biblijne o Faith

543 wersetów · 124 aspektów

Kluczowe wersety biblijne

Filtruj według księgi
  1. Tedy rzekł Dawid do Filistyna: Ty idziesz do mnie z mieczem i z oszczepem, i z tarczą, a ja idę do ciebie w imieniu Pana zastępów, Boga wojsk Izraelskich, któremuś urągał.

  2. Dziś cię poda Pan w ręce moje, a zabiję cię, i odejmę głowę twoję od ciebie, a dam trupy wojska Filistyńskiego ptastwu powietrznemu, i bestyjom ziemskim; a pozna wszystka ziemia, że jest Bóg w Izraelu;

  3. I dozna wszystko to zgromadzenie, że nie mieczem, ani oszczepem wybawia Pan, gdyż Pańska jest walka, a poda was w ręce nasze.

  4. I rzekł: Pan opoka moja i twierdza moja, i wybawiciel mój ze mną.

  5. Bóg, skała moja, w nim będę ufał, tarcz moja, róg zbawienia mego, podwyższenie moje, i ucieczka moja, zbawiciel mój, który mię od gwałtu wybawia.

  6. Wzywałem Pana chwały godnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

  7. Albowiem ogarnęły mię były boleści śmierci, potoki niezbożnych przestraszyły mię.

  8. Którym odpowiedział Izajasz: Tak powiedzcie panu waszemu: To mówi Pan: Nie bój się tych słów, któreś słyszał, któremi mię lżyli słudzy króla Assyryjskiego.

  9. Oto Ja puszczę nań ducha, i usłyszy wieść, a wróci się do ziemi swojej, i położę go mieczem w ziemi jego.

  10. Ale my jesteśmy Pana, Boga naszego, i nie opuściliśmy go; a kapłani, którzy służą Panu, są synowie Aaronowi, i Lewitowie, którzy pilnują urzędu swego.

  11. I ofiarują Panu całopalenia na każdy zaranek, i na każdy wieczór, i kadzą rzeczami wonnemi, i pokładają chleby na stole czystym; także świecznik złoty, i lampy jego sporządzaja, aby gorzały na każdy wieczór. A tak my strzeżemy rozkazania Pana, Boga naszego, a wyście go opuścili.

  12. Zmacniajcie się, i mężnie sobie poczynajcie; nie bójcie się, ani się lękajcie twarzy króla Assyryjskiego, ani twarzy wszystkiego mnóstwa, które jest z nim; bo większy jest z nami niżeli z nim.

  13. Z nimi jest ramię cielesne; ale z nami jest Pan, Bóg nasz, aby nas ratował i odprawiał wojny nasze. Tedy spoległ lud na słowach Ezechyjasza, króla Judzkiego.

  14. Wspomnij proszę na słowo, któreś przykazał Mojżeszowi, słudze twemu, mówiąc: Jeżli wy wystąpicie, tedy Ja was rozproszę między narody;

  15. Ale jeżli się nawrócicie do mnie, a strzedz będziecie przykazań moich, i czynić je, choćbyście byli wygnani na kraj świata, tedy i stamtąd was zgromadzę, i przyprowadzę was na miejsce, którem obrał, aby tam przebywało imię moje.

  16. Wszak oni są słudzy twoi, i lud twój, któryś odkupił mocą twoją wielką, i ręką twą silną.

  17. Wspomnij proszę, kto kiedy niewinny zginął? albo gdzieby ludzie szczerzy zniszczeli?

  18. Jakom widał, że ci, którzy orali złość, i rozsiewali przewrotność, toż też zasię żęli.

  19. Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

  20. Ryk lwi, i głos lwicy, i zęby lwiąt wytrącają.

  21. Lew ginie, iż nie ma łupu, i szczenięta lwie rozproszone bywają.

  22. Nadto doszło mię słowo potajemnie, i pojęło ucho moje cokolwiek z niego.

  23. W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,

  24. Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.

  25. A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.