Wersety biblijne o Afflictions and Adversities

Wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wszystkiego wyrywa go Pan.

Od Pana bywają sprawowane drogi człowieka dobrego, a droga jego, podoba mu się.

Gdy padnie, nie stłucze się: albowiem Pan trzyma go za rękę jego.

Wypatruje niepobożny sprawiedliwego, i szuka jakoby go zabił;

Ale Pan nie zostawi go w ręku jego, i nie potępi go, gdy będzie sądzony.

Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię.

Pan go będzie strzegł, i żywić go będzie; błogosławony będzie na ziemi, ani go poda na wolę nieprzyjaciół jego.

Na to wspominając wylewam sam sobie duszę moję, żem bywał w poczcie innych, i chadzałem z nimi do domu Bożego, z wesołym głosem, i z chwałą, w mnóstwie weselących się.

Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego, na Alamot pieśń.

A wzywaj mię w dzień utrapienia: tedy cię wyrwę, a ty mię uwielbisz.

Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte:

Izali za nieprawość pomsty ujdą? strąć te narody, o Boże! w popędliwości twojej.

Tyś tułanie moje policzył; zbierzże też łzy moje w wiadro twe; izaż nie są spisane w księgach twoich?

Tedy się nazad cofną nieprzyjaciele moi, któregokolwiek dnia zawołam; bo to wiem, iż Bóg jest ze mną.

Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.

Tylko na Boga spolega dusza moja, od niegoć jest zbawienie moje.

Przecież jednak radzą, jakoby go zepchnąć z dostojeństwa jego; kochają się w kłamstwie, usty swemi dobrorzeczą, ale w sercu swem złorzeczą. Sela.

Ty przecież na Bogu spolegaj, duszo moja! bo od niego jest oczekiwanie moje.

Onci sam jest skałą moją zbawieniem mojem, i twierdzą moją; przetoż nie zachwieję się.

W Bogu wybawienie moje, i chwała moja skała mocy mojej; nadzieja moja jest w Bogu.

Nie ufajcież w krzywdzie ani w drapiestwie, a nie będźcie marnymi; przybędzieli wam majętności, nie przykładajcież serca do nich.

Razci rzekł Bóg, dwakrociem to słyszał, iż moc jest Boża, A że Panie! twoje jest miłosierdzie, a że ty oddasz każdemu według uczynków jego.

Nagnałeś nas był w sieć, a ścisnąłeś uciskiem biodra nasze.

Ojcem jest sierót, i sędzią wdów, Bogiem w przybytku swym świętym.

Ty znasz pohańbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.