Wersety biblijne o Afflictions and Adversities: Despondency in

A teraz, gdy to na cię przyszło, niecierpliwie znosisz, a iż cię dotknęło, trwożysz sobą.

Choćbym go wzywał, a onby mi się ozwał, przecię nie wierzę, aby przypuścił do uszów głos mój:

Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny;

Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?

Jeźlibym się usprawiedliwiał, usta moje potępią mię; jeźlibym się doskonałym czynił, tedy mię przewrotnym być pokaże.

Chociażbym był doskonały, przecież ja tego do siebie znać nie będę; ale dam naganę żywotowi memu.

Jedno jest, dla czegom to mówił: że tak doskonałego, jako i niezbożnego on niszczy;

Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;

Ziemia podana bywa w ręce niezbożnika, oblicze sędziów jej zakrywa. A jeźliż nie on, któż tedy inny jest, co to czyni?

Ale dni moje prędsze były niż poseł; uciekły, a nie widziały nic dobrego.

Przeminęły jako prędkie łodzie, jako orzeł lecący do żeru.

Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:

Tedy się lękam wszystkich boleści moich, widząc, że mię z nich nie wypuścisz.

Jeźlim ja niezbożny, przeczże próżno pracuję?

A choćbym się umywał wodami śnieżnemi, i oczyściłbym mydłem ręce moje:

Wszakże w dole zanurzysz mię, i brzydzić się mną będą szaty moje.

Albowiem on nie jest człowiekiem jako ja, abym mu śmiał odpowiedzieć, albo żebym z nim miał iść w prawo.

Bo nie masz między nami rozjemcy, któryby mógł rozwieść sprawę naszę.

Niech tylko zdejmie zemnie rózgę swoję, a strach jego niech mię nie straszy;

Tedy będę mówił, a nie będę się go bał; bom ja nie jest taki sam u siebie.

Przedniejszemu śpiewakowi na czas poranny psalm Dawidowy.

Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił? oddaliłeś się od wybawienia mego, od słów ryku mego.

Jeźli będziesz gnuśnym, tedy w dzień ucisku słaba będzie siła twoja.

Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.