The Reign of David

En het geschiedde daarna, dat er wederom een krijg was te Gob tegen de Filistijnen. Toen sloeg Sibbechai, de Husathiet, Saf, die van de kinderen van Rafa was.

Voorts was er nog een krijg te Gob tegen de Filistijnen; en Elhanan, de zoon van Jaare-Oregim, sloeg Beth-Halachmi, dewelke was met Goliath, den Gethiet, wiens spiesenhout was als een weversboom.

Nog was er ook een krijg te Gath; en er was een zeer lang man, die zes vingeren had aan zijn handen, en zes tenen aan zijn voeten, vier en twintig in getal, en deze was ook aan Rafa geboren.

En hij hoonde Israel; maar Jonathan, de zoon van Simea, Davids broeder, sloeg hem.

Deze vier waren aan Rafa geboren te Gath; en zij vielen door de hand van David, en door de hand zijner knechten.

En David sprak de woorden dezes lieds tot den HEERE, ten dage als de HEERE hem verlost had uit de hand van al zijn vijanden, en uit de hand van Saul.

Hij zeide dan: De HEERE is mij mijn Steenrots, en mijn Burg, en mijn Uithelper.

God is mijn Rots, ik zal op Hem betrouwen; mijn Schild en de Hoorn mijns heils, mijn Hoog Vertrek en mijn Toevlucht, mijn Verlosser! Van geweld hebt Gij mij verlost!

Ik riep den HEERE aan, Die te prijzen is, en ik werd verlost van mijn vijanden.

Want baren des doods hadden mij omvangen; beken Belials verschrikten mij.

Banden der hel omringden mij; strikken des doods bejegenden mij.

Als mij bange was, riep ik den HEERE aan, en riep tot mijn God; en Hij hoorde mijn stem uit Zijn paleis, en mijn geroep kwam in Zijn oren.

Toen daverde en beefde de aarde; de fondamenten des hemels beroerden zich, en daverden, omdat Hij ontstoken was.

Rook ging op van Zijn neus, en een vuur uit Zijn mond verteerde; kolen werden daarvan aangestoken.

En Hij boog den hemel, en daalde neder; en donkerheid was onder Zijn voeten.

En Hij voer op een cherub, en vloog, en werd gezien op de vleugelen des winds.

En Hij zette duisternis rondom Zich tot tenten, een samenbinding der wateren, wolken des hemels.

Van den glans voor Hem henen werden kolen des vuurs aangestoken.

De HEERE donderde van den hemel, en de Allerhoogste gaf Zijn stem.

En Hij zond pijlen uit en verstrooide ze; bliksemen en verschrikte ze.

En de diepe kolken der zee werden gezien, de gronden der wereld werden ontdekt, door het schelden des HEEREN, van het geblaas des winds van Zijn neus.

Hij zond van de hoogte, Hij nam mij, Hij trok mij op uit grote wateren.

Hij verloste mij van mijn sterken vijand, van mijn haters, omdat zij machtiger waren dan ik.

Zij hadden mij bejegend ten dage mijns ongevals; maar de HEERE was mij een Steunsel.

En Hij voerde mij uit in de ruimte, en rukte mij uit, want Hij had lust aan mij.