پرش به محتوا

circa AD 48–96

Letters to the Churches

Paul and other apostles write to strengthen, correct, and encourage the scattered churches across the Roman world.

2,767 آیه · 21 کتاب پوشش‌داده‌شده

پالایش بر اساس کتاب
  1. که برای ما مرد تا خواه بیدار باشیم و خواه خوابیده، همراه وی زیست کنیم.

  2. پس همدیگر را تسلی دهید و یکدیگر را بنا کنید، چنانکه هم می‌کنید.

  3. امّا ای برادران به شما التماس داریم که بشناسید آنانی را که در میان شما زحمت می‌کشند و پیشوایان شما در خداوند بوده، شما را نصیحت می‌کنند.

  4. و ایشان را در نهایت محبّت، به‌سبب عملشان محترم دارید و با یکدیگر صلح کنید.

  5. لیکن ای برادران، از شما استدعا داریم که سرکشان را تنبیه نمایید و کوتاه‌دلان را دلداری دهید و ضعفا را حمایت کنید و با جمیع مردم تحمّل کنید.

  6. زنهار کسی با کسی به سزای بدی بدی نکند، بلکه دائماً با یکدیگر و با جمیع مردم در پی نیکویی بکوشید.

  7. پیوسته شادمان باشید.

  8. همیشه دعا کنید.

  9. در هر امری شاکر باشید که این است ارادهٔ خدا در حقّ شما در مسیح عیسی.

  10. روح را اطفا مکنید.

  11. نبوّتها را خوار مشمارید.

  12. همه‌چیز را تحقیق کنید، و به آنچه نیکو است متمسّک باشید.

  13. از هر نوع بدی احتراز نمایید.

  14. امّا خودِ خدای سلامتی، شما را بالکّل مقدّس گرداند و روح و نَفْس و بدن شما تماماً بی‌عیب محفوظ باشد در وقت آمدن خداوند ما عیسی مسیح.

  15. امین است دعوت‌کنندهٔ شما که این را هم خواهد کرد.

  16. ای برادران، برای ما دعا کنید.

  17. جمیع برادران را به بوسهٔ مقدّسانه تحیّت نمایید.

  18. شما را به خداوند قسم می‌دهم که این رساله برای جمیع برادرانِ مقدّس خوانده شود.

  19. فیض خداوند ما عیسی مسیح با شما باد. آمین.

  20. پولُس و سِلْوانُس و تیموتاؤس، به کلیسای تسالونیکیان که در خدای پدر ما و عیسی مسیح خداوند می‌باشید.

  21. فیض و سلامتی از جانب پدر ما خدا و عیسی مسیح خداوند بر شما باد.

  22. ای برادران، می‌باید همیشه بجهت شما خدا را شکر کنیم، چنانکه سزاوار است، از آنجا که ایمان شما بغایت نمّو می‌کند و محبّت هر یکی از شما جمیعاً با همدیگر می‌افزاید،

  23. به‌حدّی که خود ما در خصوص شما در کلیساهای خدا فخر می‌کنیم به‌سبب صبر و ایمانتان در همهٔ مصایب شما و عذابهایی که متحمّل آنها می‌شوید،

  24. که دلیل است بر داوری عادلِ خدا تا شما مستحقّ ملکوت خدا بشوید که برای آن هم زحمت می‌کشید.

  25. زیرا که این انصاف است نزد خدا که عذاب‌کنندگانِ شما را عذاب دهد.