TRV
God
آیاتی که از God نام میبرند
خداوند یهُوَه به قدّوسیت خود قسم خورده است كه اینك ایامی بر شما میآید كه شما را با غُلّها خواهند كشید و باقیماندگان شما را با قلاّبهای ماهی.
و خداوند میگوید كه هر یك از شما از شكافهایروبروی خود بیرون خواهد رفت و شما به هَرْمُون افكنده خواهید شد.
و قربانیهای تشكر با خمیرمایه بگذرانید و هدایای تَبَرُّعی را ندا كرده، اعلان نمایید زیرا ای بنیاسرائیل همین پسندیده شما است! قول خداوند یهُوَه این است.
و من نیز نظافت دندان را در جمیع شهرهای شما و احتیاج نان را در جمیع مكانهای شما به شما دادم. معهذا خداوند میگوید بسوی من بازگشت ننمودید.
و من نیز حینی كه سه ماه تا درو مانده بود، باران را از شما منع نمودم و بر یك شهر بارانیدم و بر شهر دیگر نبارانیدم و بر یك قطعه باران آمد و قطعه دیگر كه باران نیافت خشك شد.
پس اهل دو یا سه شهر بسوی یك شهر برای نوشیدن آب آواره شدند، اما سیراب نگشتند و خداوند میگوید كه بسوی من بازگشت ننمودید.
و شما را به باد سموم و یرقان مبتلا ساختم و ملخْ بسیاری از باغها و تاكستانها و انجیرها و زیتونهای شما را خورد. معهذا خداوند میگوید بسوی من بازگشت ننمودید.
و وبا را به رسم مصر بر شما فرستادم و جوانان شما را به شمشیر كشتم و اسبان شما را بردند و عفونت اردوهای شما به بینی شما برآمد. معهذا خداوند میگوید بسوی من بازگشت ننمودید.
و بعضی از شما را به نَهْجی كه خدا سَدُوْم و عَمُورهَ را واژگون ساخت سرنگون نمودم و مانند مشعلی كه از میان آتش گرفته شود بودید. معهذا خداوند میگوید بسوی من بازگشت ننمودید.
بنابراین ای اسرائیل به اینطور با تو عملخواهم نمود و چونكه به اینطور با تو عمل خواهم نمود، پس ای اسرائیل خویشتن را مهیا ساز تا با خدای خود ملاقات نمایی.
زیرا اینك آن كه كوهها را ساخته و باد را آفریده است و انسان را از فكرهای خودش اطلاع میدهد و فجر را به تاریكی مبدّل میسازد و بر بلندیهای زمین میخرامد، یهُوَه خدای لشكرها اسم او میباشد.
زیرا خداوند یهُوَه چنین میگوید: شهری كه با هزار نفر بیرون رفت، صد نفر را برای خاندان اسرائیل باقی خواهد داشت و شهری كه با صد نفر بیرون رفت، ده نفر را باقی خواهد داشت.
زیرا خداوند به خاندان اسرائیل چنین میگوید: مرا بطلبید و زنده بمانید.
خداوند را بطلبید و زنده مانید، مبادا او مثل آتش در خاندان یوسف افروخته شده، بسوزاند و كسی در بیت ئیل نباشد كه آن را خاموش كند.
آن كه ثُریا و جبّار را آفرید و فجر را به سایه مـوت مبـدّل ساخت و روز را مثل شب تاریك گردانید و آبهای دریا را خوانده، آنها را بر روی زمین ریخت، یهُوَه اسم او میباشد؛
نیكویی را بطلبید و نه بدی را تا زنده بمانید و بدین منوال یهُوَه خدای لشكرها با شما خواهد بود، چنانكه میگویید.
از بدی نفرت كنید و نیكویی را دوست دارید و انصاف را در محكمه ثابت نمایید، شاید كه یهُوَه خدای لشكرها بر بقیه یوسف رحمت نماید.
بنابراین، خداوند یهُوَه خدای لشكرها چنین میگوید: در همه چهارسوها نوحهگری خواهد بود و در همه كوچهها وای وای خواهند گفت و فلاّحان را برای ماتم و آنانی را كه مرثیهخوانی آموخته شدهاند، برای نوحهگری خواهند خواند.
و در همه تاكستانها نوحهگری خواهد بود، زیرا خداوند میگوید كه من در میان تو عبور خواهم كرد.
وای بر شما كه مشتاق روز خداوند میباشید. روز خداوند برای شما چه خواهد بود؟ تاریكی و نه روشنایی!
آیا روز خداوند تاریكی نخواهد بود و نه روشنایی و ظلمت غلیظی كه در آن هیچ درخشندگی نباشد؟
من از عیدهای شما نفرت و كراهت دارم و (عطر) محفلهای مقدّس شما را استشمام نخواهم كرد.
و اگر چه قربانیهای سوختنی و هدایای آردی خود را برای من بگذرانید، آن را قبول نخواهم كرد و ذبایح سلامتی پرواریهای شما را منظور نخواهم داشت.
آهنگ سرودهای خود را از من دور كن زیرا نغمه بربطهای تو را گوش نخواهم كرد.
ای خاندان اسرائیل آیا شما قربانیها و هدایا برای من مدت چهل سال در بیابان گذرانیدید؟