God
آیاتی که از God نام میبرند
«آیا این را انصاف میشماری كه گفتی من از خدا عادلتر هستم؟
اگر گناه كردی به او چه رسانیدی؟ و اگر تقصیرهای تو بسیار شد برای وی چه كردی؟
اگر بیگناه شدی به او چه بخشیدی؟ و یا از دست تو چه چیز را گرفته است؟
و كسی نمیگوید كه خدای آفریننده من كجا است كه شبانگاه سرودها میبخشد
زیرا خدا بطالت را نمیشنود و قادر مطلق برآن ملاحظه نمیفرماید.
هرچند میگویی كه او را نمیبینم، لیكن دعوی در حضور وی است. پس منتظر او باش.
و امّا الا´ن از این سبب كه در غضب خویش مطالبه نمیكند و به كثرت گناه اعتنا نمینماید،
«برای من اندكی صبر كن تا تو را اعلام نمایم، زیرا از برای خدا هنوز سخنی باقی است.
چونكه حقیقت كلام من دروغ نیست، و آنكه در عِلم كامل است نزد تو حاضر است.
اینك خدا قدیر است و كسی را اهانت نمیكند و در قوّت عقل قادر است.
چشمان خود را از عادلان برنمیگرداند، بلكه ایشان را با پادشاهان بر كرسی تا به ابد مینشاند، پس سرافراشته میشوند.
آنگاه اعمال ایشان را به ایشان مینمایاند و تقصیرهای ایشان را از اینكه تكبّر نمودهاند،
پس اگر بشنوند و او را عبادت نمایند، ایام خویش را در سعادت بسر خواهند برد، و سالهای خود را در شادمانی.
امّا آنانی كه در دل، فاجرند غضب را ذخیره مینمایند، و چون ایشان را میبندد استغاثه نمینمایند.
«پس تو را نیز از دهان مصیبت بیرون میآورد، در مكان وسیع كه در آن تنگی نمیبود و زاد سفره تو از فربهی مملوّ میشد.
باحذر باش مبادا خشم تو را به تعدّی ببرد، و زیادتی كفّاره تو را منحرف سازد.
آیا او دولت تو را به حساب خواهد آورد؟ نی، نه طلا و نه تمامی قوای توانگری را.
اینك خدا در قوّت خود متعال میباشد. كیست كه مثل او تعلیم بدهد؟
كیست كه طریق او را به او تفویض كرده باشد؟ و كیست كه بگوید تو بیانصافی نمودهای ؟
به یاد داشته باش كه اعمال او را تكبیر گویی كه درباره آنها مردمان میسرایند.
اینكخدا متعال است و او را نمیشناسیم، و شماره سالهای او را تفحّص نتوان كرد.
زیرا كه قطرههای آب را جذب میكند و آنها باران را از بخارات آن میچكاند.
آیا كیست كه بفهمد ابرها چگونه پهن میشوند، یا رعدهای خیمه او را بداند؟
اینك نور خود را بر آن میگستراند و عمقهای دریا را میپوشاند.
زیرا كه به واسطه آنها قومها را داوری میكند، و رزق را به فراوانی میبخشد.