مزامیر۴۴

یادآوری رهایی‌های گذشته خدا

۱
{برای سالار مغنیان. قصیدهٔ بنیقورح} ای خدا به گوشهای خود شنیده‌ایم و پدران ما، ما را خبر داده‌اند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سَلَف کرده‌ای.
۲
تو به دست خود امّت‌ها را بیرون کردی، امّا ایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، امّا ایشان را منتشر ساختی.
۳
زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشانْ ایشان را نجات نداد، بلکه دست راست تو و بازو و نورِ روی تو. زیرا از ایشان خرسند بودی.
۴
ای خدا تو پادشاه من هستی، پس برنجات یعقوب امر فرما.
۵
به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش را پایمال خواهیم ساخت.
۶
زیرا بر کمان خود توکّل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.
۷
بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مُبْغِضان ما را خجل ساختی.
۸
تمامیِ روز بر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.

وضعیت کنونی شکست و ترک‌شدگی

۹
لیکن الآن تو ما را دور انداخته و رسوا ساخته‌ای و با لشکرهای ما بیرون نمی‌آیی.
۱۰
و ما را از پیش دشمن روگردان ساخته‌ای و خصمان ما برای خویشتن تاراج می‌کنند.
۱۱
ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده‌ای و ما را در میان امّت‌ها پراکنده ساخته‌ای.
۱۲
قوم خود را بیبها فروختی و از قیمت ایشان نفع نبردی.
۱۳
ما را نزد همسایگان ما عار گردانیدی. اهانت و سخریّه نزد آنانی که گرداگرد مایند.
۱۴
ما را در میان امّت‌ها ضربالمثل ساخته‌ای، جنبانیدن سر در میان قومها؛
۱۵
و رسوایی من همه روزه در نظر من است و خجالت رویم مرا پوشانیده است،
۱۶
از آواز ملامتگو و فحّاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.

اعلام وفاداری به عهد

۱۷
این همه بر ما واقع شد. امّا تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
۱۸
دل ما به عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
۱۹
هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایهٔ موت پوشانیدی.
۲۰
نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
۲۱
آیا خدا این را غوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب را می‌داند.
۲۲
هر آینه به خاطر تو تمامی روز کشتهمی‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.

تضرع نومیدانه برای مداخله الهی

۲۳
ای خداوند بیدار شو! چرا خوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
۲۴
چرا روی خود را پوشانیدی و ذلّت و تنگی ما را فراموش کردی؟
۲۵
زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.
۲۶
بجهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیّت خود ما را فدیه ده.
Use ← → arrow keys to navigate
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options