Przejdź do treści

Wersety biblijne o Unbelief

208 wersetów · 61 aspektów

Kluczowe wersety biblijne

Filtruj według księgi
  1. A drugi rzekł: Żonęm pojął, a dlatego przyjść nie mogę.

  2. A wróciwszy się on sługa, oznajmił to panu swemu. Tedy się gospodarz rozgniewawszy, rzekł słudze swemu: Wynijdź prędko na ulice i na drogi miejskie, a ubogie i ułomne i chrome i ślepe wprowadź tu.

  3. I rzekł sługa: Panie! stało się, jakoś rozkazał, a jeszcze miejsce jest.

  4. I rzekł Pan do sługi: Wynijdź na drogi i między opłotki, a przymuś wnijść, aby był napełniony dom mój.

  5. Albowiem powiadam wam, że żaden z onych mężów, którzy byli zaproszeni, nie ukusi wieczerzy mojej.

  6. I rzekł mu: Ponieważ Mojżesza i proroków nie słuchają, tedy, choćby też kto zmartwychwstał, nie uwierzą.

  7. Powiadam wam, iż się pomści krzywdy ich w rychle. Ale gdy przyjdzie Syn człowieczy, izali znajdzie wiarę na ziemi?

  8. A gdy się przybliżył, ujrzawszy miasto, płakał nad niem, mówiąc:

  9. O gdybyś poznało i ty, a zwłaszcza w ten to dzień twój, co jest ku pokojowi twemu! lecz to teraz zakryte od oczów twoich.

  10. Mówiąc: Jeźliś ty jest Chrystus, powiedz nam? I rzekł im: Choćbym wam powiedział, nie uwierzycie.

  11. Ale się im zdały jako plotki słowa ich, i nie wierzyli im.

  12. A myśmy się spodziewali, iż on miał odkupić Izraela; ale teraz temu wszystkiemu dziś jest trzeci dzień, jako się to stało.

  13. Tedy on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy!

  14. Azaż nie musiał Chrystus tego cierpieć i wnijść do chwały swojej?

  15. A gdy oni to mówili, stanął sam Jezus w pośrodku nich, i rzekł im: Pokój wam!

  16. A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.

  17. I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, i czemu myśli wstępują do serc waszych?

  18. Oglądajcie ręce moje i nogi moje, żemci ja jest on; dotykajcie się mnie, a obaczcie; bo duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że ja mam.

  19. A to rzekłszy, pokazał im ręce i nogi.

  20. Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli od radości, ale się dziwowali, rzekł im: Macie tu co jeść?

  21. A oni mu podali sztukę ryby pieczonej i plastr miodu.

  22. A on wziąwszy, jadł przed nimi.

  23. I rzekł do nich: Teć są słowa, którem mówił do was, będąc jeszcze z wami, iż się musi wypełnić wszystko, co napisano w zakonie Mojżeszowym i w prorokach, i w psalmach o mnie.

  24. Tedy im otworzył zmysł, żeby rozumieli Pisma.

  25. Na świecie był, a świat przezeń uczyniony jest; ale go świat nie poznał.