Przejdź do treści

circa 605–538 BC

The Babylonian Exile

Jerusalem falls and the temple burns; Ezekiel and Daniel minister among the exiles as Lamentations mourns the city's ruin.

1,784 wersetów · 3 ksiąg objętych

Wersety z tego okresu

Filtruj według księgi
  1. Ezechyjel 5:15ok. 594 p.n.e.

    A tak będziesz na hańbę, na pośmiech, na srogi przykład i na zdumienie narodom, które są około ciebie, gdy wykonam przeciwko tobie sądy w popędliwości i w gniewie i w srogiem zagniewaniu. Ja Pan mówiłem.

  2. Ezechyjel 5:16ok. 594 p.n.e.

    Gdy wypuszczę srogie strzały głodu na zgubę waszę, które wypuszczę, abym was wygubił, a głód zgromadzę przeciwko wam, i złamię wam laskę chleba.

  3. Ezechyjel 5:17ok. 594 p.n.e.

    Poślę zaiste na was głód, i zwierzęta okrutne, które cię osierocą; i mór i krew przyjdzie na cię, gdy na cię miecz przywiodę. Ja Pan mówiłem.

  4. Ezechyjel 6:1ok. 594 p.n.e.

    I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  5. Ezechyjel 6:2ok. 594 p.n.e.

    Synu człowieczy! obróć twarz twoję ku górom Izraelskim, a prorokuj przeciwko nim,

  6. Ezechyjel 6:3ok. 594 p.n.e.

    I rzecz: Góry Izraelskie! słuchajcie słowa panującego Pana. Tak mówi panujący Pan górom i pagórkom, strumieniom i dolinom: Oto Ja, Ja przywiodę na was miecz, i pokażę wyżyny wasze.

  7. Ezechyjel 6:4ok. 594 p.n.e.

    A tak spustoszone będą ołtarze wasze, i zdruzgotane będą słoneczne obrazy wasze, a porozrzucam pobitych waszych przed plugawemi bałwanami waszemi.

  8. Ezechyjel 6:5ok. 594 p.n.e.

    Położę też trupy synów Izraelskich przed plugawemi bałwanami ich, a rozrzucę kości wasze około ołtarzów waszych.

  9. Ezechyjel 6:6ok. 594 p.n.e.

    Po wszystkich mieszkaniach waszych miasta spustoszone będą, i wyżyny spustoszeją, tak, iż będą skażone i rozwalone ołtarze wasze, zdruzgotane będą, i ustaną plugawe bałwany wasze, a będą podrąbione słoneczne obrazy wasze, a tak wygładzone będą dzieła wasze.

  10. Ezechyjel 6:7ok. 594 p.n.e.

    I padnie zraniony w pośrodku was, a poznacie, żem Ja Pan.

  11. Ezechyjel 6:8ok. 594 p.n.e.

    Wszakże z was niektórych pozostawię, którzyby uszli miecza między poganami, gdy rozproszeni będziecie po ziemiach.

  12. Ezechyjel 6:9ok. 594 p.n.e.

    I wspomną na mię, którzy z was zachowani będą między narodami, u krórych będą w pojmaniu, żem ubolewał nad sercem ich wszetecznem, które odstąpiło odemnie, i nad oczyma ich, które nierząd płodziły, chodząc za plugawemi bałwanami swojemi: i omierzną sami sobie dla złości, które czynili we wszystkich obrzydliwościach swoich.

  13. Ezechyjel 6:10ok. 594 p.n.e.

    I poznają, żem Ja Pan, a iżem nie darmo mówił, że na nich to złe przywiodę.

  14. Ezechyjel 6:11ok. 594 p.n.e.

    Tak mówi panujący Pan: Klaśnij ręką twoją, a tąpnij nogą twoją, i mów: Niestetyż na wszystkie złe obrzydliwości domu Izraelskiego; bo od miecza, od głodu, od morowego powietrza polegną.

  15. Ezechyjel 6:12ok. 594 p.n.e.

    Ten, co będzie daleko, morem umrze, a ten, co blisko, od miecza polegnie, a ten, co zostanie, i oblężony, od głodu umrze; a tak wykonam popędliwość moję nad nimi.

  16. Ezechyjel 6:13ok. 594 p.n.e.

    Tedy poznacie, żem Ja Pan, gdy będą pobici ich leżeli w pośrodku plugawych bałwanów ich, i około ołtarzów ich, na każdym pagórku wysokim, po wszystkich wierzchach gór, i pod każdem drzewem zielonem, i pod każdym dębem krzewistym, na któremkolwiek miejscu sprawowali wonność wdzięczną wszystkim plugawym bałwanom swoim.

  17. Ezechyjel 6:14ok. 594 p.n.e.

    Bo rękę swoję wyciągnę przeciwko nim, i uczynię tę ziemię spustoszoną i bardziej spustoszoną niż pustynię Dyblat, we wszystkich mieszkaniach ich. A tak poznają, żem Ja Pan.

  18. Ezechyjel 7:1ok. 594 p.n.e.

    Potem stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  19. Ezechyjel 7:2ok. 594 p.n.e.

    Słuchaj ty, synu człowieczy: Tak mówi panujący Pan o ziemi Izraelskiej: Koniec, koniec przyszedł na wszystkie cztery strony ziemi.

  20. Ezechyjel 7:3ok. 594 p.n.e.

    Teraz przyjdzie koniec na cię; poślę na cię popędliwość moję, i będę cię sądził według dróg twoich, i zwalę na cię wszystkie obrzydliwości twoje.

  21. Ezechyjel 7:4ok. 594 p.n.e.

    A nie sfolgujeć oko moje, i nie zmiłuję się, ale drogi twoje zwalę na cię, a obrzydliwości twoje będą w pośrodku ciebie, i poznacie, żem Ja Pan.

  22. Ezechyjel 7:5ok. 594 p.n.e.

    Tak mówi panujący Pan: Utrapienie jedno, oto utrapienie straszne przychodzi;

  23. Ezechyjel 7:6ok. 594 p.n.e.

    Koniec przychodzi, przychodzi koniec, ocknął się przeciwko tobie, oto przychodzi.

  24. Ezechyjel 7:7ok. 594 p.n.e.

    Przychodzi prędki poranek na cię, o obywatelu ziemi! przychodzi ten czas, przybliża się ten dzień grzmotu, a nie głosu rozlegającego się po górach.

  25. Ezechyjel 7:8ok. 594 p.n.e.

    Już prędko, już wyleję gniew mój na cię, a wykonam zapalczywość moję nad tobą, a osądzę cię według dróg twoich, i włożę na cię wszystkie obrzydliwości twoje.