Jesus

Ten będzie wielki, a Synem Najwyższego będzie nazwany, i da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego;

I będzie królował nad domem Jakóbowym na wieki, a królestwu jego nie będzie końca.

A odpowiadając Anioł, rzekł jej: Duch Święty zstąpi na cię, a moc Najwyższego zacieni cię; przetoż i to, co się z ciebie święte narodzi, nazwane będzie Synem Bożym.

I rzekła Maryja: Oto służebnica Pańska; niechże mi się stanie według słowa twego. I odszedł od niej Anioł.

A skądże mi to, iż przyszła matka Pana mego do mnie?

A błogosławiona, która uwierzyła: Gdyż się wykonają te rzeczy, które jej są opowiedziane od Pana.

I rozradował się duch mój w Bogu, zbawicielu moim,

Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich.

Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.

A usłyszawszy sąsiedzi i pokrewni jej, iż Pan z nią uczynił wielkie miłosierdzie swoje, radowali się pospołu z nią.

I wystawił nam róg zbawienia w domu Dawida, sługi swego,

I na przysięgę, którą przysiągł Abrahamowi, ojcu naszemu, że nam to dać miał,

Iżbyśmy mu bez bojaźni, z ręki nieprzyjaciół naszych będąc wybawieni, służyli;

W świętobliwości i w sprawiedliwości przed obliczem jego, po wszystkie dni żywota naszego.

I porodziła syna swego pierworodnego; a uwinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, przeto iż miejsca nie mieli w gospodzie.

Iż się wam dziś narodził zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowem.

A tak spiesząc się, przyszli i znaleźli Maryję i Józefa, i ono niemowlątko leżące w żłobie.

I ujrzawszy rozsławili to, co im było powiedziano o tem dzieciątku.

A gdy się wypełniło ośm dni, aby obrzezano ono dzieciątko, tedy imię jego nazwane jest Jezus, którem było nazwane od Anioła, pierwej niż się w żywocie poczęło.

Gdy się też wypełniły dni oczyszczenia jej według zakonu Mojżeszowego, przynieśli go do Jeruzalemu, aby go stawili Panu,

(Tak jako napisano w zakonie Pańskim: że wszelki mężczyzna, otwierający żywot, świętym Panu nazwany będzie.)

I obwieszczony był od Boga przez Ducha Świętego, że nie miał oglądać śmierci, ażby pierwej oglądał Chrystusa Pańskiego.

Ten przyszedł z natchnienia Ducha Świętego do kościoła; a gdy rodzice wnosili dzieciątko, Jezusa, aby uczynili według zwyczaju zakonnego przy nim.

Tedy on wziąwszy go na ręce swoje, chwalił Boga i mówił:

Teraz puszczasz sługę twego, Panie! według słowa twego, w pokoju: