تثنیه ۲:۱-۱۶
۱
پس برگشته، چنانكه خداوند به من گفته بود، از راه بحرقلزم در بیابان كوچ كردیم و روزهای بسیار كوه سَعیر را دور زدیم.
۲
پس خداوند مرا خطاب كرده، گفت:
۳
« دور زدن شما به این كوه بس است؛ بسوی شمال برگردید.
۴
و قوم را امر فرموده، بگو كه شما از حدود برادران خود بنی‌عیسو كه در سَعیر ساكنند باید بگذرید، و ایشان از شما خواهند ترسید، پس بسیار احتیاط كنید.
۵
و با ایشان منازعه مكنید، زیرا كه از زمین ایشان بقدر كف پایی هم به شما نخواهم داد، چونكه كوه سَعیر را به عیسو به ملكیت داده‌ام.
۶
خوراك را از ایشان به نقره خریده، بخورید و آب را نیز از ایشان به نقره خریده، بنوشید.»
۷
زیرا كه یهُوَه خدای تو، تو را در همه كارهای دستت بركت داده است، او راه رفتنت را در این بیابان بزرگ می‌داند، الا´ن چهل سال است كه یهُوَه خدایت با تو بوده است و به هیچ چیز محتاج نشده‌ای.
۸
پس از برادران خود بنی‌عیسو كه در سَعیر ساكنند، از راه عربه از اِیلَتْ و عَصْیون جابَر عبور نمودیم.
۹
پس برگشته، از راه بیابان موآب گذشتیم، و خداوند مرا گفت: «موآب را اذیت مرسان و با ایشان منازعت و جنگ منما، زیرا كه از زمین ایشان هیچ نصیبی به شما نخواهم داد، چونكه عار را به بنی‌لوط برای ملكیت داده‌ام.»
۱۰
ایمیان كه قوم عظیم و كثیر و بلند قد مثل عناقیان بودند، پیش در آنجا سكونت داشتند.
۱۱
ایشان نیز مثل عناقیان از رفائیان محسوب بودند، لیكن موآبیان ایشان را ایمیان می‌خوانند.
۱۲
و حوریان در سعیر پیشتر ساكن بودند، و بنی‌عیسو ایشان را اخراج نموده، ایشان را از پیش روی خود هلاك ساختند، و در جای ایشان ساكن شدند، چنانكه اسرائیل به زمین میراث خود كه خداوند به ایشان‌داده بود، كردند.
۱۳
الا´ن برخیزید و از وادی زارَد عبور نمایید. پس از وادی زارَد عبور نمودیم.
۱۴
و ایامی كه از قادش برنیع راه می‌رفتیم تا از وادی زارَد عبور نمودیم سی و هشت سال بود، تا تمامی آن طبقه مردان جنگی از میان اردو تمام شدند، چنانكه خداوند برای ایشان قسم خورده بود.
۱۵
و دست خداوند نیز بر ایشان می‌بود تا ایشان را از میان اردو بالكلّ هلاك كند.
۱۶
پس چون جمیع مردان جنگی از میان قوم بالكل مردند،
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings