Bijbelverzen over Birds

Die Zijn opperzalen zoldert in de wateren, Die van de wolken Zijn wagen maakt, Die op de vleugelen des winds wandelt.

Hij maakt Zijn engelen geesten, Zijn dienaars tot een vlammend vuur.

Hij heeft de aarde gegrond op haar grondvesten; zij zal nimmermeer noch eeuwiglijk wankelen.

Gij hadt ze met den afgrond als een kleed overdekt; de wateren stonden boven de bergen.

Van Uw schelden vloden zij, zij haastten zich weg voor de stem Uws donders.

De bergen rezen op, de dalen daalden, ter plaatse, die Gij voor hen gegrond hadt.

Gij hebt een paal gesteld, dien zij niet overgaan zullen; zij zullen de aarde niet weder bedekken.

Die de fonteinen uitzendt door de dalen, dat zij tussen de gebergten henen wandelen.

Zij drenken al het gedierte des velds; de woudezels breken er hun dorst mede.

Bij dezelve woont het gevogelte des hemels, een stem gevende van tussen de takken.

Mijn zoon! indien de zondaars u aanlokken, bewillig niet;

Indien zij zeggen: Ga met ons, laat ons loeren op bloed, ons versteken tegen den onschuldige, zonder oorzaak;

Laat ons hen levend verslinden, als het graf; ja, geheel en al, gelijk die in den kuil nederdalen;

Alle kostelijk goed zullen wij vinden, onze huizen zullen wij met roof vullen.

Gij zult uw lot midden onder ons werpen; wij zullen allen een buidel hebben.

Mijn zoon! wandel niet met hen op den weg; weer uw voet van hun pad.

Want hun voeten lopen ten boze; en zij haasten zich om bloed te storten.

Zekerlijk, het net wordt tevergeefs gespreid voor de ogen van allerlei gevogelte;

Worden niet twee musjes om een penningsken verkocht? En niet een van deze zal op de aarde vallen zonder uw Vader.

En ook uw haren des hoofds zijn alle geteld.

Vreest dan niet; gij gaat vele musjes te boven.