پرش به محتوا

آیات کتاب مقدس دربارهٔ The Providence of God

163 آیه · 41 جنبه

آیات کلیدی کتاب مقدس

پالایش بر اساس کتاب
  1. اینک، او که حافظ اسرائیل است، نمی‌خوابد و به خواب نمی‌رود.

  2. {سرود درجات از سلیمان} اگر خداوند خانه را بنا نکند،بنّایانش زحمت بی‌فایده می‌کشند. اگر خداوند شهر را پاسبانی نکند، پاسبانان بی‌فایده پاسبانی می‌کنند.

  3. بی‌فایده است که شما صبح زود برمی‌خیزید و شب دیر می‌خوابید و نان مشقّت را می‌خورید. همچنان محبوبان خویش را خواب می‌بخشد.

  4. که همهٔ بشر را روزی می‌دهد، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

  5. {برای سالار مغنّیان. مزمور داود} ای خداوند مرا آزموده و شناختهای.

  6. تو نشستن و برخاستن مرا می‌دانی و فکرهای مرا از دور فهمیده‌ای.

  7. راه و خوابگاه مرا تفتیش کرده‌ای و همهٔ طریق‌های مرا دانسته‌ای.

  8. زیرا که سخنی بر زبان من نیست، جز اینکه تو ای خداوند آن را تماماً دانسته‌ای.

  9. از عقب و از پیش مرا احاطه کرده‌ای و دست خویش را بر من نهاده‌ای.

  10. در آنجا نیز دست تو مرا رهبری خواهد نمود و دست راست تو مرا خواهد گرفت.

  11. ای یهوّه خداوند که قوّت نجات من هستی، تو سر مرا در روز جنگ پوشانیده‌ای.

  12. خداوند برای همگان نیکو است، و رحمتهای وی بر همهٔ اعمال وی است.

  13. خداوند عادل است در جمیع طریق‌های خود و رحیم در کّل اعمال خویش.

  14. که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچّه‌های غراب را که او را می‌خوانند.

  15. در همه‌ راههای‌ خود او را بشناس‌، و او طریقهایت‌ را راست‌ خواهد گردانید.

  16. اعمال‌ خود را به‌ خداوند تفویض‌ كن‌، تا فكرهای‌ تو استوار شود.

  17. دل‌ انسان‌ در طریقش‌ تفكّر می‌كند، اما خداوند قدمهایش‌ را استوار می‌سازد.

  18. قرعه‌ در دامن‌ انداخته‌ می‌شود، لیكن‌ تمامی‌ حكم‌ آن‌ از خداوند است‌.

  19. فكرهای‌ بسیار در دل‌ انسان‌ است‌، اما آنچه‌ ثابت‌ مانَدْ مشورت‌ خداوند است‌.

  20. قدمهای‌ انسان‌ از خداوند است‌، پس‌ مرد راه‌ خود را چگونه‌ بفهمد؟

  21. حكمتی‌ نیست‌ و نه‌ فطانتی‌ و نه‌ مشورتی‌ كه‌ به‌ ضدّ خداوند به‌ كار آید.

  22. اسب‌ برای‌ روز جنگ‌ مهیا است‌، اما نصرت از جانب‌ خداوند است‌.

  23. وای‌ بر آشور كه‌ عصای‌ غضب‌ من‌ است‌ و عصایی‌ كه‌ در دست‌ ایشان‌ است‌ خشم‌ من‌ می‌باشد.

  24. او را بر امّت‌ منافق‌ می‌فرستم‌ و نزد قوم‌ مغضوب‌ خود مأمور می‌دارم‌، تا غنیمتی‌ بربایند و غارتی‌ ببرند و ایشان‌ را مثل‌ گِل‌ كوچه‌ها پایمال‌ سازند.

  25. امّا او چنین‌ گمان‌ نمی‌كند و دلش‌ بدینگونه‌ قیاس‌ نمی‌نماید، بلكه‌ مراد دلش‌ این‌ است‌ كه‌ امّت‌های‌ بسیار را هلاك‌ و منقطع‌ بسازد.