TRV
- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
circa 1446–1406 BC
The Wilderness Years
Forty years of wandering in the desert test Israel's faith and prepare a new generation to enter the promised land.
آیات این دوره
- تثنیه ۲۲:۱۰حدود ۱۴۵۱ پ.م.
گاو و الاغ را با هم جفت كرده، شیار منما.
- تثنیه ۲۲:۱۱حدود ۱۴۵۱ پ.م.
پارچۀ مختلط از پشم و كتان با هم مپوش.
- تثنیه ۲۲:۱۲حدود ۱۴۵۱ پ.م.
بر چهار گوشۀ رخت خود كه خود را به آن میپوشانی، رشتهها بساز.
- تثنیه ۲۲:۱۳حدود ۱۴۵۱ پ.م.
اگر كسی برای خود زنی گیرد و چون بدو درآید، او را مكروه دارد،
- تثنیه ۲۲:۱۴حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و اسباب حرف بدو نسبت داده، از او اسم بد شهرت دهد و گوید این زن را گرفتم و چون به او نزدیكی نمودم، او راباكره نیافتم،
- تثنیه ۲۲:۱۵حدود ۱۴۵۱ پ.م.
آنگاه پدر و مادر آن دختر علامت بكارت دختر را برداشته، نزد مشایخ شهر نزد دروازه بیاورند.
- تثنیه ۲۲:۱۶حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و پدر دختر به مشایخ بگوید: «دختر خود را به این مرد به زنی دادهام، و از او كراهت دارد،
- تثنیه ۲۲:۱۷حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و اینك اسباب حرف بدو نسبت داده، میگوید دختر تو را باكره نیافتم، و علامت بكارت دختر من این است.» پس جامه را پیش مشایخ شهر بگسترانند.
- تثنیه ۲۲:۱۸حدود ۱۴۵۱ پ.م.
پس مشایخ آن شهر آن مرد را گرفته، تنبیه كنند.
- تثنیه ۲۲:۱۹حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و او را صد مثقال نقره جریمه نموده، به پدر دختر بدهند چونكه بر باكره اسرائیل بدنامی آورده است. و او زن وی خواهد بود و در تمامی عمرش نمیتواند او را رها كند.
- تثنیه ۲۲:۲۰حدود ۱۴۵۱ پ.م.
لیكن اگر این سخن راست باشد، و علامت بكارت آن دختر پیدا نشود،
- تثنیه ۲۲:۲۱حدود ۱۴۵۱ پ.م.
آنگاه دختر را نزد در خانۀ پدرش بیرون آورند، و اهل شهرش او را با سنگ سنگسار نمایند تا بمیرد، چونكه در خانۀ پدر خود زنا كرده، در اسرائیل قباحتی نموده است. پس بدی را از میان خود دور كردهای.
- تثنیه ۲۲:۲۲حدود ۱۴۵۱ پ.م.
اگر مردی یافت شود كه با زن شوهرداری همبستر شده باشد، پس هر دو یعنی مردی كه با زن خوابیده است و زن، كشته شوند. پس بدی را از اسرائیل دور كردهای.
- تثنیه ۲۲:۲۳حدود ۱۴۵۱ پ.م.
اگر دختر باكرهای به مردی نامزد شود و دیگری او را در شهر یافته، با او همبستر شود،
- تثنیه ۲۲:۲۴حدود ۱۴۵۱ پ.م.
پس هر دو ایشان را نزد دروازه شهر بیرون آورده، ایشان را با سنگها سنگسار كنند تا بمیرند؛ اما دختر را چونكه در شهر بود و فریاد نكرد، و مرد را چونكه زن همسایۀ خود را ذلیل ساخت، پس بدی را از میان خود دور كردهای.
- تثنیه ۲۲:۲۵حدود ۱۴۵۱ پ.م.
اما اگر آن مرد دختری نامزد را در صحرا یابد و آن مرد به او زور آورده، با او بخوابد، پس آن مرد كه با او خوابید، تنها كشته شود.
- تثنیه ۲۲:۲۶حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و اما با دختر هیچ مكن زیرا بر دختر، گناهِ مستلزم موت نیست، بلكه این مثل آن است كه كسی بر همسایۀ خود برخاسته، او را بكشد،
- تثنیه ۲۲:۲۷حدود ۱۴۵۱ پ.م.
چونكه او را در صحرا یافت و دختر نامزد فریاد برآورد و برایش رهانندهای نبود.
- تثنیه ۲۲:۲۸حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و اگر مردی دختر باكرهای را كه نامزد نباشد بیابد و او را گرفته، با او همبستر شود و گرفتار شوند،
- تثنیه ۲۲:۲۹حدود ۱۴۵۱ پ.م.
آنكه آن مرد كه با او خوابیده است پنجاه مثقال نقره به پدر دختر بدهد و آن دختر زن او باشد، چونكه او را ذلیل ساخته است و در تمامی عمرش نمیتواند او را رها كند.
- تثنیه ۲۲:۳۰حدود ۱۴۵۱ پ.م.
هیچ كس زن پدر خود را نگیرد و دامن پدر خود را منكشف نسازد.
- تثنیه ۲۳:۱حدود ۱۴۵۱ پ.م.
شخصی كه كوبیده بیضه و آلت بریده باشد، داخل جماعت خداوند نشود.
- تثنیه ۲۳:۲حدود ۱۴۵۱ پ.م.
حرامزادهای داخل جماعت خداوند نشود، حتی تا پشت دهم احدی از او داخل جماعت خداوند نشود.
- تثنیه ۲۳:۳حدود ۱۴۵۱ پ.م.
عمّونی و موآبی داخل جماعت خداوند نشوند. حتی تا پشت دهم، احدی از ایشان هرگز داخل جماعت خداوند نشود.
- تثنیه ۲۳:۴حدود ۱۴۵۱ پ.م.
زیرا وقتی كه شما از مصر بیرون آمدید، شما را در راه به نان و آب استقبال نكردند، و از این جهت كه بَلْعام بن بعور را از فتورِ ارام نهرین اجیر كردند تاتو را لعنت كند.