TRV
God
آیاتی که از God نام میبرند
روزه را تعیین نمایید و محفل مقدس را ندا كنید! مشایخ و تمامی ساكنان زمین را به خانه یهوه خدای خود جمع نموده، نزد خداوند تضرّع نمایید.
وای بر آن روز زیرا روز خداوند نزدیك است و مثل هلاكتی از قادر مطلق میآید.
آیا مأكولات در نظر ما منقطع نشد و سُرور و شادمانی از خانه خدای ما؟
ای خداوند نزد تو تضرّع مینمایم زیرا كه آتش مرتعهای صحرا را سوزانیده و شعله همهدرختان صحرا را افروخته است.
بهایم صحرا بسوی تو صیحه میزنند زیرا كه جویهای آب خشك شده و آتشْ مرتعهای صحرا را سوزانیده است.
در صهیون كَرِنّا بنوازید و در كوه مقدس من صدا بلند كنید! تمامی ساكنان زمین بلرزند زیرا روز خداوند میآید و نزدیك است.
و خداوند آواز خود را پیش لشكر خویش بلند میكند، زیرا اردوی او بسیار عظیم است و آنكه سخن خود را بجا میآورد، قدیر است. زیرا روز خداوند عظیم و بینهایت مَهیب است و كیست كه طاقت آن را داشته باشد.
و لكن الا´ن خداوند میگوید با تمامی دل و با روزه و گریه و ماتم بسوی من بازگشت نمایید.
و دل خود را چاك كنید نه رخت خویش را، و به یهوه خدای خود بازگشت نمایید زیرا كه او رئوف و رحیم است و دیرخشم و كثیراحسان و از بلا پشیمان میشود.
كِه میداند كه شاید برگردد و پشیمان شود و در عقب خود بركتی واگذارد، یعنی هدیه آردی و هدیه ریختنی برای یهوه خدای شما.
كاهنانی كه خدّام خداوند هستند در میان رواق و مذبح گریه كنند و بگویند: «ای خداوند بر قوم خویش شفقت فرما و میراث خویش را به عار مسپار، مبادا امّتها بر ایشان حكمرانی نمایند. چرا در میان قومها بگویند كه خدای ایشان كجا است؟»
پس خداوند برای زمین خود به غیرت خواهد آمد و بر قوم خویش شفقت خواهد نمود.
و خداوند قوم خود را اجابت نموده، خواهد گفت: «اینك من گندم و شیره و روغن را برای شما میفرستم تا از آنها سیر شوید و شما را بار دیگر در میان امّتها عار نخواهم ساخت.
و لشكر شمالی را از شما دور كرده، به زمین خشك ویران خواهم راند كه مقدّمه آن بر دریای شرقی و ساقهاش بر دریای غربی خواهد بود و بوی بدش بلند خواهد شد و عفونتش برخواهد آمد زیرا كارهای عظیم كرده است.»
ای زمین مترس! وجد و شادی بنما زیرا یهوه كارهای عظیم كرده است.
ای پسران صهیون در یهوه خدای خویش وجد و شادی نمایید، زیرا كه باران اولین را به اندازهاش به شما داده است و باران اول و آخر را در وقت برای شما بارانیده است.
و سالهایی را كه ملخ و لَنْبهَ و سوس و سِنْ یعنی لشكر عظیم من كه بر شما فرستاده بودم خوردند به شما ردّ خواهم نمود.
و غذای بسیار خورده، سیر خواهید شد و اسم یهوه خدای خود را كه برای شما كارهای عجیب كرده است، تسبیح خواهید خواند و قوم من تا به ابد خجل نخواهند شد.
و خواهید دانست كه من در میاناسرائیل میباشم و من یهوه خدای شما هستم و دیگری نیست و قوم من خجل نخواهند شد تا ابدالا´باد.
و بعد از آن روح خود را بر همه بشر خواهم ریخت و پسران و دختران شما نبوّت خواهند نمود و پیران شما و جوانان شما رؤیاها خواهند دید.
و در آن ایام روح خود را بر غلامان و كنیزان نیز خواهم ریخت.
و آیات را از خون و آتش و ستونهای دود در آسمان و زمین ظاهر خواهم ساخت.
آفتاب به تاریكی و ماه به خون مبدّل خواهند شد، پیش از ظهور یوم عظیم و مهیب خداوند.
و واقع خواهد شد هر كه نام خداوند را بخواند نجات یابد زیرا در كوه صهیون و در اورشلیم، چنانكه خداوند گفته است، بقیتی خواهد بود و در میان باقیماندگان آنانی كه خداوند ایشان را خوانده است.
زیرا اینك در آن ایام و در آن زمان چون اسیری یهودا و اورشلیم را برگردانیده باشم،