Treny Jeremijaszowe5

Błaganie do Pana

1
Wspomnij, Panie! na to, co się nam przydało; wejrzyj a obacz pohańbienie nasze.
2
Dziedzictwo nasze obrócone jest do obcych, a domy nasze do cudzoziemców.
3
Sierotamiśmy a bez ojca; matki nasze są jako wdowy.

Społeczna i fizyczna ruina

4
Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.
5
Na szyi swej prześladowanie cierpiemy, pracujemy, a nie dadzą nam odpocząć.
6
Egipczykom podajemy rękę i Assyryjczykom, żebyśmy się nasycili chleba.
7
Ojcowie nasi zgrzeszyli, niemasz ich, a my nieprawość ich ponosimy.
8
Niewolnicy panują nad nami, niemasz, ktoby nas wybawił z ręki ich.
9
Z odwagą duszy naszej szukamy chleba swego dla strachu miecza i na puszczy.
10
Skóra nasza jako piec zczerniała od srogości głodu.

Upokorzenie i utrata godności

11
Niewiasty w Syonie pogwałcono; i panny w miastach Judzkich.
12
Książęta ręką ich powieszeni są, a osoby starszych nie mają w uczciwości.
13
Młodzięców do żarn biorą, a młodzieniaszkowie po drwami padają.
14
Starcy w bramach więcej nie siadają, a młodzieńcy przestali pieśni swoje.
15
Ustało wesele serca naszego, pląsanie nasze w kwilenie się obróciło.
16
Spadła korona z głowy naszej; biada nam, żeśmy zgrzeszyli!
17
Dlategoż mdłe jest serce nasze, dlatego zaćmione są oczy nasze;
18
Dla góry Syońskiej, że jest spustoszona, liszki chodzą po niej.

Apel do wiecznego panowania Boga

19
Ty, Panie! trwasz na wieki, a stolica twoja od narodu do narodu.
20
Przeczże nas na wieki zapominasz, a opuszczasz nas przez tak długi czas?
21
Nawróć nas do siebie, o Panie! a nawróceni będziemy; odnów dni nasze, jako z dawna były.
22
Bo izali nas cale odrzucisz, a gniewać się będziesz na nas tak bardzo?
Use ← → arrow keys to navigate
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options